اسناد
از ابن عباس نقل شده است که امیرالمؤمنین (علیهالسلام) در حیات رسول الله (صلیاللهعلیهوآله) همواره می فرمود: به خدا قسم من برادر، ولی، پسر عمو و وارث پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) هستم.
مجمع الزوائد، هیثمی، ج9، ص134.
هشام بن سالم گفت: بعد از شهادت امام صادق (عليهالسلام) نزد عبداللّه بن جعفر (عبداللّه افطح) رفتم در حالی که ادعای امامت داشت؛ از او پرسيدم زكات دويست درهم چقدر است؟ گفت: پنج درهم. گفتم: درصد درهـم چطور؟ گفت: دو درهم و نيم. گفتم: شخصی از مسلمانان هم چنين چيزى نمىگويند.
عمروعاص به معاویه گفت: حسن بن علی (علیهماالسلام) را وادار کن تا با مردم سخن بگوید و کاستیهای او بر مردم آشکار شود. معاویه دنبال امام (علیهالسلام) فرستاد و از حضرت خواست به منبر برود؛ حضرت بالای منبر رفت و پس از سپاس و ستایش خداوند، فرمود: ای مردم!
مردی نزد امام مجتبی (علیهالسلام) آمد و ابراز نیازمندی کرد. امام (علیهالسلام) برای اینکه کمک رو در رو نباشد تا سبب شرمندگی آن مرد نگردد، فرمود: آنچه را میخواهی در نامه ای بنویس و برای ما بفرست تا نیازت برآورده شود. آن مرد رفت و نیازهای خود را در نامه ای برای امام فرستاد.
روزی معاویه از همنشینان در مجلسش پرسید، گرامی ترین و بزرگوارترین مردم از حیث پدر و مادر، و جدّ و جدّه، عمو و عمّه، دایی و خاله کیست؟
بزرگان اهل سنت از بخشش های بی سابقه و انفاق بی نظیر امام حسن (علیهالسلام) بسیار یاد می کنند.
روایت شده که امام حسن (علیهالسلام) غلام سیاهی را دید که گرده نان در پیش خود نهاده و لقمهای از آن میخورد و لقمه دیگری را به سگی که آنجا بود میداد، امام حسن (علیهالسلام) وقتی آن منظره را دید به او فرمود: انگیزه تو در این کار چیست؟
از امام صادق (علیهالسلام) روایتی صحیح به چند طریق در کتاب کافی نقل شده است که آداب زیارت نبی مکرم (صلیاللهعلیهوآله) در مدینه را بیان می دارد.
از مالک بن انس نقل شده است که در بقیع، ده هزار صحابی مدفونند؛ شایسته است که به آنها سلام بدهیم، برای آنان دعا کنیم و به وسیله آنها به سوی خداوند توسل بجوییم.
إرشاد السالك إلى أفعال المناسك، إبراهيم بن فرحون مدنی مالكی، ص796.
مروان حکم که هیچگاه از آزار امام حسن (علیهالسلام) فروگذار نمیکرد، به هنگام رحلت ایشان، در تشییع جنازه شرکت کرد، امام حسین (علیهالسلام) فرمود: تو به هنگام حیات برادرم، هر چه از دستت برآمد انجام دادی، اما اینک در تشییع جنازه او شرکت کردی؟!
ابن تیمیه در دشمنی با امیرالمؤمنین (علیهالسلام) به قصد تخریب شخصیت و عدم تأثیر ایشان در پیشبرد اسلام، اقرار می کند که امیرالمؤمنین (علیهالسلام) پس از پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) در جنگ ایران و روم شرکت نکردند.
منهاج السنة، ابن تیمیه، ج8، ص90.
ابن تیمیه در دشمنی با امیرالمؤمنین (علیهالسلام) به قصد تخریب شخصیت و عدم تأثیر ایشان در پیشبرد اسلام، اقرار می کند که امیرالمؤمنین (علیهالسلام) پس از پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) در فتوحات شرکت نکردند.
منهاج السنة، ابن تیمیه، ج7، ص199.
فخر رازی می نویسد: درباره مقام محمود در آیه 79 سوره اسراء، چند قول است: قول اول شفاعت است؛ واحدی می گوید اجماع مفسرین بر این است که این مقام همان مقام شفاعت است و روایت نبوی در اثبات آن وجود دارد.
قرطبی قول طبری در آیه 79 سوره اسراء را میآورد که گفته: «مقام محمود همان مقامی است که حضرت رسول (صلیاللهعلیهوآله) در کنار خداوند بر عرش مینشیند و روایتی به این مضمون از مجاهد نقل کرده است؛ سپس در نقد نظر طبری آورده است: «این قول درست نیست؛ زیرا اصل و صحیحِ حدیث این است که خداوند با انبیاء و