او اماميه را تكفير كرده و مي‌گويد: «ومن شك في كفرهم فهو كافر»؛(136) «و هر كس در كفر آنان شك كند، خودش كافر است.»
محمد بن عبدالوهاب اين مطلب را از مقدسي نقل كرده و آن را قبول نموده است. اين در حالي است كه ابن تيميه به طور صريح اماميه را تنها گروه مسلمان بدعت‌گذار معرفي كرده اما آنان را كافر ندانسته است، ولي محمد بن عبدالوهاب نه تنها اماميه را كافر مي‌داند بلكه تمام مسلمين مخالف با عقايد خودش را؛ از قبيل اشاعره و ديگران و نيز علما و قضات از اتباع مذاهب اربعه را كافر مي‌پندارد.