بنباز ميگويد: «اگر كسي به پيامبر يا غير از او از اوليا استغاثه كند به اعتقاد اين كه او دعايش را ميشنود و از احوالش با خبر است و حاجتش را برآورده ميكند، اينها انواعي از شرك اكبر است...».(82)
