يعني تنها تربيت‌كننده و مدبر شوون عالم و خلقت اشياء و هدايت كننده آن‌ها به سوي اهدافشان به صورت مستقل، خداوند متعال است و هركس ديگر كه شاني از شوون تدبير را دارد، به اذن و اراده و مشيت الهي است.
خداوند متعال مي‌فرمايد: «الْحمْد لله‌ رب الْعالمين»؛(18) «حمد و ستايش مخصوص خداوندي است كه تربيت كننده عالميان است.»
در جايي ديگر مي‌فرمايد: «قلْ اغيْر الله ابْغي ربا وهو رب كل شيْ‌ء»؛(19) «بگو آيا غير خدا را به عنوان پروردگار خود طلب نمايم؛ در حالي كه او پروردگار و تربيت كننده هر چيزي است.»
اين منافات ندارد كه برخي افراد؛ امثال ملايكه تدبير برخي از امور را از جانب خداوند به دست گرفته باشند، همان‌گونه كه خداوند درباره آنان مي‌فرمايد: «فالْمدبرات امْرا».