پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ پس از رحلت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، گروهی در سقیفه گرد آمدند و خلافت ابوبکر را پذیرفتند. سپس با یاری قبیله بنی‌اسلم، به زور و اجبار از مردم برای او بیعت گرفتند. در این میان، برخی از مسلمانان — از جمله بنی‌هاشم و امیرالمؤمنین— با ابوبکر بیعت نکردند و در خانه امام علی تحصن کردند.

ابوبکر که از غیبت آنان آگاه شد، عمر را برای بیرون آوردنشان فرستاد و دستور داد در صورت امتناع، با آنان بجنگد. این واقعه، اولین هجوم به خانه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها شمرده می‌شود.

منابع تاریخی نشان می‌دهند که حمله به خانه حضرت، در چند نوبت اتفاق افتاده است و نقل‌های متفاوت باعث شده برخی این حوادث را یکی پندارند. در یکی از این موارد، عمر به در خانه آمد و به حضرت گفت با وجود محبت به خاندان پیامبر، اگر از بیعت سر باز زنند، خانه را با اهلش به آتش می‌کشد.

حادثه اصلی و دردناک‌تر در آخرین هجوم رخ داد؛ زمانی که مأموران وارد خانه شدند. در برخی گزارش‌ها آمده که حضرت زهرا برای جلوگیری از ورود مهاجمان، پشت در ایستاد و در را بست. در این میان، بر اثر فشار و ضربه، حضرت آسیب دیدند و فرزندشان (محسن) سقط شد.

این ماجرا را شماری از دانشمندان اهل سنت — از جمله نَظّام، ابنِ أبی‌دارِم و ابنِ ابِی‌الحَدید — نیز نقل کرده و صحت روایات شیعه درباره هجوم به خانه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را تأیید کرده‌اند.