اكنون به برخى از آثار شگرف عبوديت و بندگى، و پيمودن صراط مستقيم الهى، اشاره مى كنيم و به اتكاى دلايل استوار، بالأخص آيات قرآنى، امكان تسلط انسانِ مطيع خدا را بر نفس و روح، و احياناً تصرف وى در جهان آفرينش ـ به اذن الهى ـ ثابت مى نماييم.