ابن مسعود که می‌گوید: «تنها کسى مى‏‌تواند شب قدر را درک کند که یکسال تمام شب زنده‌دارى کرده باشد.»
المغنى، ابن قدامه، ج4، ص448.
البته روایات دیگری نیز در مورد شب قدر از او نقل شده است.

نووی در شرح صحیح مسلم آورده است: «گفته شده شب بیست و سوم، شب قدر است و این موضوع قول بسیارى صحابه و تابعین است.»
شرح نووی بر صحیح مسلم، نووی، ج8، ‌ص58.
مقاله: «زمان شب قدر نزد اهل سنت»

جماعتی شب قدر را شب نیمه شعبان می‌دانند.
شرح الازهار، ابن مفتاح، ج4، ص164.
مقاله: «زمان شب قدر نزد اهل سنت»

ابولؤلؤ، عمر را به قتل رساند؛ عبیدالله بن عمر، برای انتقام گرفتن به افراد دیگری روی آورد؛ دختر خردسال ابولؤلؤ، هرمزان و جفینه را کشت و تصمیم گرفت تمام عجمیان را بکشد؛ امیرالمؤمنین اراده کشتن قاتل کرد، عبیدالله نزد معاویه گریخت و همراه معاویه به جنگ صفین آمده، کشته شد.

ام کلثوم نزد ابن ملجم رفت و فرمود: «ای دشمن خدا امیرالمؤمنین را کشتی؟» ابن ملجم گفت: «من امیرالمومنین را نکشتم، بلکه پدر تو را کشتم.» ام کلثوم گفت: «امیدوارم که این ضربت به پدرم ضرری نرساند.» ابن ملجم گفت: «گویا می بینم که بر مرگ پدرت شیون و زاری می‌کنی؛ زیرا به خدا قسم ضربتی بر او زدم که اگر این

وصیتی از امیرالمؤمنین خطاب به بنی‌هاشم و بستگان خویش که از بروز فتنه توسط آنان می‌ترسیدند این بود: ای فرزندان عبدالمطلب! نبینم که شما با فریاد «امیرالمؤمنین کشته شد!» «امیرالمؤمنین کشته شد!» (خون مرا بهانه کرده و) کشتار مسلمانان را آغاز کنید! به شما هشدار می‌دهم!