پدربزرگ، نام آرِن را برای نوه‌اش برمی‌گزیند و می‌گوید: این یک نام آریایی به معنی فرزند نجیب است. 

اما بررسی‌ها نشان می‌دهد نام «آرِن» در اوستا، شاهنامه و دیگر منابع تاریخی و ادبی ایران وجود ندارد. اما در زبان عربی، این نام به معنی شتر خوشحال است.