حدیث شماره 7
7- عـَلِيُّ بـْنُ مـُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عـُمـَرَ بْنِ أَبَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ اعْرِفِ الْعَلَامَةَ فَإِذَا عَرَفْتَهُ لَمْ يَضُرَّكَ تـَقـَدَّمَ هـَذَا الْأَمـْرُ أَوْ تـَأَخَّرَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ عَرَفَ إِمَامَهُ كَانَ كَمَنْ كَانَ فِى فُسْطَاطِ الْمُنْتَظَرِ ع
اصول كافى جلد 2 صفحه 199 روايت 7
ترجمه روايت شريفه :
عـمـر بـن ابـان گـويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مى فرمود: علامت را بشناس (يعنى امـامـت را بـشـناس به حديث 527 رجوع شود) چون او را شناختى تقدم يا تاخر اين امر به تـو زيـانـى نـرسـانـد، هـمـانـا خـداى عزوجل مى فرمايد: (((روزى كه هر دسته از مردم را بـه امـامـشـان (هـمـراه امـامـشان ) مى خوانيم 71 سوره 17ـ))) پس هر كه امامش را شناسد مانند كسى است كه در خيمه امام منتظر باشد.