به گفتهٔ مفسران، آیات ۱۰ و ۱۸ سوره فتح به بیعتی اشاره دارد که زیر درخت انجام شده است. آیه ۱۰ سوره فتح بیعت با پیامبر را برابر با بیعت با خدا و اطاعت پیامبر را اطاعت خدا معرفی می‌کند و هشدار می‌دهد که شکستن عهد به زیان خود فرد است و خدا و رسولش ضرری نمی‌بینند. همچنین وفاداری به بیعت را باعث پاداش بزرگی همچون بهشت و نعمت‌های آن می‌داند. در آیه ۱۸ سوره فتح، خداوند از مؤمنانی که با پیامبر بیعت کردند، اظهار رضایت کرده است و سه پاداش بزرگ به آن‌ها عطا نموده است: خشنودی خود، آرامش در دل‌هایشان، و نوید فتحی نزدیک، که به گفته‌ی بیشتر مفسران، همان فتح خیبر است.

اهل‌سنت بدون اشاره به آیه ۱۰ سوره فتح، با توجه به آیه ۱۸ سوره فتح، می‌گویند که خداوند به عدالت همه صحابه تصریح کرده است؛ در حالیکه طبق آیه ۱۰، مشخص می‌شود که این رضایت مشروط است و گناهان آینده صحابه، مورد بخشش قرار نگرفته است.