حديث شماره 4

4- ابـْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ مِنْهَالٍ الْقَصَّابِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَرَأَ الْقـُرْآنَ وَ هـُوَ شـَابٌّ مـُؤْمِنٌ اخْتَلَطَ الْقُرْآنُ بِلَحْمِهِ وَ دَمِهِ وَ جَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَ كَانَ الْقُرْآنُ حَجِيزاً عَنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّ كُلَّ عَامِلٍ قَدْ أَصَابَ أَجـْرَ عـَمـَلِهِ غـَيـْرَ عـَامـِلِي فـَبـَلِّغْ بـِهِ أَكـْرَمَ عَطَايَاكَ قَالَ فَيَكْسُوهُ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ حـُلَّتـَيـْنِ مـِنْ حـُلَلِ الْجـَنَّةِ وَ يـُوضـَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْكَرَامَةِ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ هَلْ أَرْضَيْنَاكَ فـِيـهِ فـَيـَقُولُ الْقُرْآنُ يَا رَبِّ قَدْ كُنْتُ أَرْغَبُ لَهُ فِيمَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيُعْطَى الْأَمْنَ بِيَمِينِهِ وَ الْخُلْدَ بِيَسَارِهِ ثُمَّ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَيُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَ اصْعَدْ دَرَجَةً ثُمَّ يُقَالُ لَهُ هَلْ بـَلَغـْنـَا بـِهِ وَ أَرْضـَيـْنَاكَ فَيَقُولُ نَعَمْ قَالَ وَ مَنْ قَرَأَهُ كَثِيراً وَ تَعَاهَدَهُ بِمَشَقَّةٍ مِنْ شِدَّةِ حِفْظِهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَجْرَ هَذَا مَرَّتَيْنِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 405 رواية : 4

ترجمه :
4ـ حـضـرت صـادق (ع ) فـرمود: هر كه در حال جوانى قرآن بخواند و با ايمان هم باشد قـرآن بـا گـوشـت و خـونـش بـيـامـيـزد، و خـداى عزوجل او را با فرشتگان پيغام برنده و نـيـكـرفـتـارش رفـيـق كـنـد، و قرآن براى او در روز قيامت پرده و مانعى از آتش ‍ باشد و گـويـد: بـار پـروردگـارا هـر كـار گـرى بمزد كار خويشتن رسيده جز كارگر من ، پس گـرامـى تـريـن عـطـاهـاى خود را باو برسان ، فرمود: پس خداى عزيز و جبار دو جامه از جـامـه هـاى بـهشتى باو بپوشاند و بر سرش تاج كرامت نهاده باشد، سپس بقرآن گفته شـود: آيـا مـا تـو را دربـاره ايـن شخص خشنود كرديم ؟ قرآن گويد: بار پروردگارا من برتر از اين درباره او ميل داشتم ، پس نامه امان (از دوزخ را) بدست راستش دهند، و فرمان جاويدان ماندن در بهشت را در دست چپش ‍ گذارند و وارد بهشت گردد، پس باو گفته شود: بخوان (قرآنرا) و يكدرجه بالا برو، سپس به قرآن گويند: آيا آنچه تو خواستى باو رسـانـديـم و تـو را خـشـنود كرديم ؟ گويد: آرى ، حضرت فرمود: هركس قرآن را بسيار بـخـوانـد و بـا ايـنـكـه حـفـظ آن (بـر او) دشـوار اسـت آنـرا بـه ذهـن خـويـش بسپارد خداى عزوجل دو بار پاداش آنرا باو بدهد.