۱. اولين آثار انحراف ابن تيميه:
در سال ۶۹۸ ه . ق. به تدريج آثار انحراف در ابن تيميه ظاهر شد، به ويژه به هنگام تفسير آيه شريفه «الرَّحْمَـنُ عَلَي الْعَرْشِ اسْتَوَي »(1)، در شهر حماة(2) براي خداوند تبارك وتعالي جايگاهي در فراز آسمان ها كه بر تخت سلطنت تكيه زده است، تعيين كرد(3). اين تفسير، مخالف آياتي چون: «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ »(4) و «وَ لَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدُ »(5) مي باشد كه خداوند را از هر گونه تشبيه به صفات مخلوقات منزّه ساخته است.
پاورقي ها: --------------------------------------------------------------------------
(1) طه (۲۰) آيه ۵. «همان بخشنده اي كه بر عرش مسلّط است».
(2) در ۱۵۰ كيلومتري شهر دمشق واقع است.
(3) او در كتاب العقيدة الحمويّة، صفحه ۴۲۹ مي گويد: «إنّ اللّه تعالي فوق كلّ شي ء وعلي كلّ شي ء وأنّه فوق العرش وأنّه فوق السماء ...».
(4) شوري (۴۲) آيه ۱۱. «هيچ چيز همانند او نيست».
(5) إخلاص (۱۱۲) آيه ۴. «و براي او هيچ گاه شبيه و مانندي نبوده است».