حديث شماره 5
5- أَبـُو عـَلِيٍّ الْأَشـْعـَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شـَاذَانَ جـَمـِيعاً عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي أُسَامَةَ زَيْدٍ الشَّحَّامِ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اقْرَأْ عَلَى مَنْ تَرَى أَنَّهُ يُطِيعُنِي مِنْهُمْ وَ يَأْخُذُ بِقَوْلِيَ السَّلَامَ وَ أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ عـَزَّ وَ جـَلَّ وَ الْوَرَعِ فـِي دِيـنـِكـُمْ وَ الِاجْتِهَادِ لِلَّهِ وَ صِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَ طُولِ السُّجـُودِ وَ حـُسـْنِ الْجِوَارِ فَبِهَذَا جَاءَ مُحَمَّدٌ ص أَدُّوا الْأَمَانَةَ إِلَى مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلَيْهَا بَرّاً أَوْ فـَاجِراً فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ يَأْمُرُ بِأَدَاءِ الْخَيْطِ وَ الْمِخْيَطِ صِلُوا عَشَائِرَكُمْ وَ اشْهَدُوا جـَنـَائِزَهـُمْ وَ عـُودُوا مـَرْضـَاهـُمْ وَ أَدُّوا حـُقـُوقـَهُمْ فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ إِذَا وَرِعَ فِي دِينِهِ وَ صَدَقَ الْحـَدِيـثَ وَ أَدَّى الْأَمـَانـَةَ وَ حـَسُنَ خُلُقُهُ مَعَ النَّاسِ قِيلَ هَذَا جَعْفَرِيٌّ فَيَسُرُّنِي ذَلِكَ وَ يَدْخُلُ عَلَيَّ مِنْهُ السُّرُورُ وَ قِيلَ هَذَا أَدَبُ جَعْفَرٍ وَ إِذَا كَانَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيَّ بَلَاؤُهُ وَ عَارُهُ وَ قـِيـلَ هـَذَا أَدَبُ جـَعـْفـَرٍ فـَوَ اللَّهِ لَحـَدَّثَنِي أَبِي ع أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَكُونُ فِي الْقَبِيلَةِ مِنْ شـِيـعـَةِ عـَلِيٍّ ع فَيَكُونُ زَيْنَهَا آدَاهُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَقْضَاهُمْ لِلْحُقُوقِ وَ أَصْدَقَهُمْ لِلْحَدِيثِ إِلَيْهِ وَصـَايـَاهـُمْ وَ وَدَائِعـُهـُمْ تـُسـْأَلُ الْعَشِيرَةُ عَنْهُ فَتَقُولُ مَنْ مِثْلُ فُلَانٍ إِنَّهُ لاَدَانَا لِلْأَمَانَةِ وَ أَصْدَقُنَا لِلْحَدِيثِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 448 رواية : 5
ترجمه :
5ـ زيد شحام گويد: حضرت صادق (ع ) بمن فرمود: بهر كس از مردم ببينى پيروى از من كـنـنـد و بـگـفـتار من عمل كنند سلام مرا برسان ، و من بشما سفارش كنم كه نسبت به خداى عـزوجـل تـقـوى داشـته باشيد و در دين خود پارسا باشيد و در راه خدا كوشش كنيد، و بر راستگوئى و به ادا امانت و طول دادن سجده و نيكى با همسايه شما را سفارش مى كنم زيرا مـحـمـد صلى اللّه عليه و آله همين دستورات را آورده است هر كه بشما امانت سپرده باو پس بدهيد نيكرفتار باشد يا بد كردار، زيرا رسول خدا صلى اللّه عليه و آله دستور مى داد كـه سـوزن و نـخ را نـيـز بـصـاحـبـش پـس دهـيـد، و بـا فـامـيـل خـود پـيـونـد داشـته باشيد، و بجنازه مرده هاشان حاضر شويد، و بيمارانشان را عـيـادت كـنـيـد، و حـقـوقـشان را بپردازيد، زيرا هركس از شما كه در دينش پارسا باشد و راسـتـگو باشد و امانت را بصاحبش برگرداند و اخلاقش با مردم خوب باشد گويند: اين جـعـفـرى اسـت و ايـن مـرا شـاد كـنـد و از جـانـب او شـادى در (دل ) من آيد و گويند:
اين روش پسنديده جعفر (بن محمد) است بخدا سوگند پدرم براى من حديث كرد كه مردى از شيعيان على عليه السلام در قبيله اى بود و زينت آن قبيله بشمار مى رفـت ، از هـمـه آنـهـا در پرداخت امانت بهتر بود، و حقوقشان را بهتر مراعات مى كرد، و در گـفـتـار راسـتـگـوتـر بـود، و در سـفـارشـات و هـمـه وصـيـتـهـاى اهـل قـبـيـله و سـپردهاشانرا آنان بدو مى سپردند و چون از او پرسش مى كردى مى گفتند: كيست مثل فلانكس ؟ او در پرداخت امانت و راستگوئى از همه ما بهتر است .