حديث شماره 17
17- عـَنـْهُ عـَنْ أَحـْمـَدَ بـْنِ بَكْرٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ سُلَيْمَانَ الْجَعْفَرِيِّ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ ع قَالَ سـَمـِعـْتـُهُ يـَقـُولُ مـَا مـِنْ أَحـَدٍ فـِي حَدِّ الصِّبَا يَتَعَهَّدُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ قِرَاءَةَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفـَلَقِ وَ قـُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ كُلَّ وَاحِدَةٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مِائَةَ مَرَّةٍ فَإِنْ لَمْ يـَقـْدِرْ فـَخـَمْسِينَ إِلَّا صَرَفَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهُ كُلَّ لَمَمٍ أَوْ عَرَضٍ مِنْ أَعْرَاضِ الصِّبْيَانِ وَ الْعُطَاشَ وَ فَسَادَ الْمَعِدَةِ وَ بُدُورَ الدَّمِ أَبَداً مَا تُعُوهِدَ بِهَذَا حَتَّى يَبْلُغَهُ الشَّيْبُ فَإِنْ تَعَهَّدَ نَفْسَهُ بِذَلِكَ أَوْ تُعُوهِدَ كَانَ مَحْفُوظاً إِلَى يَوْمِ يَقْبِضُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نَفْسَهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 429 رواية : 17
ترجمه :
17ـ سـليمان جعفرى گويد: از حضرت ابى الحسن شنيدم كه مى فرمود: هيچ كس نيست كه از دوران كـودكـى بـعـهـده گـيـرد كـه در هـر شـب سـوره قـل اعـوذ بـرب الفـلق و سوره قل اعوذ برب الناس را هر كدام سه بار بخواند و سوره قـل هـو اللّه احـد را صـد بـار و اگـر نـتـوانـد پـنـجـاه بـار بـخـوانـد جـز ايـنـكـه خـداى عـزوجـل از او بـگـردانـد هـر نـوع ديـوانـگى و جن زدگى و پيش آمدهايى كه كودكان دچار شوند، و نيز مرض تشنگى و فاسد شدن معده و جوشش خون را تا زمانى كه بدان مداومت كـنـد تا به پيرى رسد، و اگر خود را بخواندن آن پايبند كند يا ديگرى بر آن وادارش كـنـد (يعنى اگر خودش سواد ندارد يا خواندن نتواند بر او بخوانند) تا روزى كه خداى عزوجل جانش را بگيرد محفوظ ماند.
تـوضـيـح :
(((بـدورالدم ))) را لغـتـش در چـنـد كـتـاب لغـت كـه در دسـتـرس بـود نيافتم و (((بـدر))) در لغـت بـمـعـنـاى سـرعـت و شـتـاب بـسـوى چـيـزى اسـت ، و ممكن است مقصود از (((بـدورالدم ))) مـرض فـشـار خـون بـاشد ولى چون اطمينانى باين ترجمه نداشتيم لذا بـنحو اجمال ترجمه شد، و در نسخه وافى (((بدرة الدم ))) است كه براى آن نيز معنايى نيافتم .