حديث شماره 2
2- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي الْحـَسـَنِ ع قـَالَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّا نَسْمَعُ الْآيَاتِ فِي الْقُرْآنِ لَيْسَ هِيَ عِنْدَنَا كَمَا نَسْمَعُهَا وَ لَا نُحْسِنُ أَنْ نَقْرَأَهَا كَمَا بَلَغَنَا عَنْكُمْ فَهَلْ نَأْثَمُ فَقَالَ لَا اقْرَءُوا كَمَا تَعَلَّمْتُمْ فَسَيَجِيئُكُمْ مَنْ يُعَلِّمُكُمْ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 424 رواية : 2
ترجمه :
2ـ بـرخـى از ياران محمد بن سليمان (يكى از راويان حديث ) از حضرت ابى الحسن عليه السـلام حـديث كند كه به آن حضرت عليه السلام عرض كردم : قربانت شوم ! ما آياتى (از جـانـب شـمـا) در قـرآن مـى شـنـويـم كـه آنطور كه مى شنويم نزد ما آنطور نيست ، و نمى تـوانـيم آنطور كه از شما به ما رسيده است آنها را بخوانيم آيا گناهكاريم ؟ فرمود: نه ، هـمـانـطـور كـه آمـوخـتـه ايد (و بلد هستيد) بخوانيد بزودى بيايد كسى كه بشما بياموزد (مقصود حضرت صاحب الامر عليه السلام است چنانچه فيض (ره ) گويد).