وهابیت

شخصی به نام عبدالله بن موسی می گوید: شبی بسیار تاریک من و پدرم به قصد زیارت احمد بن حنبل از خانه خارج شدیم. به قبر احمد بن حنبل متوسل شدیم. پدرم گفت: 30 سال است که هرگاه به احمد بن حنبل متوسل می‌شوم حاجتم برآورده می‌شود. پس در این هنگام پدرم دعا کرد و من آمین گفتم لحظاتی نگذشت که آسمان روشن شد تا به مقصد رسیدیم.

سلفیه معتقدند که توسل به انبیا و صلحا جایز نیست؛ زیرا سلف چنین اعمالی را انجام نمی‌دادند. اما آنچه در منابع روایی اهل سنت آمده است، خبر از توسل سلف به نبی مکرم اسلام می‌دهد. ابن ابی شیبه در کتاب مصنف، چنین روایت کرده است: در زمان «عمر» مردم دچار قحطی وخشکسالی شدند. مردی به نام (بلال بن حارث) به قبر پیامبر متوسل شد.

ابن الحاج: سپس متوسل می‌شوی به صاحبان قبور از صلحاء برای برآورده شدن حاجات و بخشش گناهان. زیرا خداوند این اشخاص را برگزیده و شرافت و کرامت داده است. پس همانگونه که این صلحاء در دنیا قادر به انجام حاجات بودند، در آخرت قدرتشان بیشتر است. پس به کنار قبور اینها برود و به آنان متوسل شود زیرا آنان واسطه بین خدا و خلق هستند.

امام شافعی می‌گوید من هر روز به نزد قبر ابوحنیفه می‌آیم و خودم را به قبر او متبرک می‌کنم و به او متوسل می‌شوم. وقتی حاجتی دارم دو رکعت نماز می‌خوانم و حاجتم را در کنار قبر ابوحنیفه از خداوند می‌خواهم، هنوز از کنار قبر دور نشده‌ام که حاجتم برآورده می‌شود. این همان توسل صحیح است که وهابیت با آن مخالف است!

قرآن می‌گوید: «أَلْقى‏ إِلَيْكُمُ السَّلامَ» اگر کسی به لفظ گفت: من مسلمان شدم و یا شعار اسلامی را رعایت کند. مثلاً به شما بگوید: سلام علیکم! که شعار مسلمان‌هاست خون و مالش محترم است و نیاز به کنکاش ندارد. در حالی که وهابیت می‌گویند اگر کسی به زبان بگوید «لا اله الا الله» ولی به اولیاء الهی متوسل شود، مشرک است.

سعود بن عبدالعزیز یکی از بدترین پادشاهان سعودی است. وی در نامه‌ای به سلیمان پاشا، چنین اظهار می‌کند: هر کسیکه مخلوقی را بخواند، یا به او پناه ببرد، مثل اینکه بگوید: ای آقای من، به فریادم برس! مرا یاری نما، چنین کسی به خاطر عبادت غیر خدا، مشرک است. اگر چه به زبان لا اله الا الله بگوید و اظهار مسلمانی کند.

ابن تیمیه سخنی در رابطه با صحابه دارد که جالب است. وی می گوید: بعضی از صحابه شراب می‌فروختند. خبر به عمر رسید. عمر گفت: خدا فلانی را بکشد. محمد بن عبدالوهاب نیز می‌گوید: آیا نشنیدی که خداوند صحابه را به‌خاطر گفتن یک کلمه، تکفیر کرده است. با این‌که این صحابه در زمان رسول خدا بودند و نماز می‌خواندند و زکات می‌دادند.

برخی مدعی هستند که وهابیت محبت اهل بیت را دارا هستند. در پاسخ می‌گوییم: آنان دشمن اهل بیت نیستند، بلکه آنان به جهت برداشت سطحی از دین، توسل، استغاثه، زیارت و... به پیامبر و اهل بیت را شرک می‌دانند و به همین جهت مسلمانان زیادی را مشرک خطاب می‌کنند. بنابراین دشمنی وهابیت با اعتقادات اهل بیت است، نه با خود اهل بیت.

ابن حجر هیثمی از علمای برجسته اهل سنت و شافعی مذهب است. وی می‌گوید: از جمله خرافات ابن تیمیه بحث استغاثه و توسل به پیامبر اکرم است که وی آن را انکار کرده است. در حالیکه تا قبل از ابن تیمیه هیچ عالمی این سخن را نگفته است. فتوای ابن تیمیه درست نیست، بلکه توسل به پیامبر در هر حالی (قبل از خلقت و بعد از خلقت ایشان) نیکوست.

بعد از رحلت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) قحطی شد صحابه خدمت عایشه آمدند و راهکاری از ایشان خواستند. عایشه گفت کنار قبر پیغمبر (ص) یک دریچه‌ای باز کنید و خداوند را به احترام نبی مکرم قسم دهید تا باران نازل شود. صحابه همین کار را کردند و باران فراوانی نازل شد. این داستان به «حدیث قبه» یا «کواه» معروف است.

وهابیت بر این باورند که هر کس به شخصی متوسل شود یا شفاعت بطلبد یا به زیارت ولی از اولیاء الهی برود یا برای اولیاء الهی مثل امام حسین (علیه السلام) عزاداری کند یا... مشرک است. آیت الله سبحانی نیز در پاسخ وهابیت می‌گوید: اگر این موضوعات شرک محسوب می‌شد باید پیامبر به صراحت اعلام می کرد که این موارد شرک است.

از بن باز عالم بزرگ وهابیت سوال شده است، کسی که به نزد اموات و اولیاء برود و به آنان استغاثه جوید، حکمش چیست؟ آیا کسی که مثلا به مسجد النبی برود و کنار قبر پیامبر بایستد و بگوید یا رسول الله، تو بین خدا و من واسطه شو و شفای فرزندم را از خداوند بخواه. حکمش چیست؟ بن باز در پاسخ می‌گوید: چنین فردی مشرک به شرک اکبر است.

از بن باز عالم برجسته وهابی سوال شده نظرتان در رابطه با کسی که به زیارت قبور می‌رود و اهل قبور را می‌خواند چیست؟ وی در پاسخ می‌گوید: چنین فردی که اهل قبور را می‌خواند، مشرک است. درخواست از مردگان جایز نیست. اگر کسی به قبر شخصی متوسل شود و درخواست شفای فرزندش را داشته باشد، مشرک به شرک اکبر است زیرا از غیر خدا طلب کرده است.

وهابیت می‌گوید: عبادت یعنی خضوع و تذلل، و هر فعلی که با خضوع و تذلل برای غیر خدا صورت گیرد، عبادت غیر خدا، محسوب شده و شرک است. آیت الله سبحانی می‌گوید: اگر تعریفی که شما از عبادت ارائه کرده‌اید صحیح باشد و هر خضوع و تذللی برای غیر الله، شرک محسوب شود، باید خضوع و تذلل عاشق نسبت به معشوقش شرک باشد در حالیکه چنین نیست.

صفحه‌ها