وهابیت

بزرگان وهابی معاصر با یکدیگر اختلافات عدیده‌ای دارند. این افراد اگر چه از نظر عقیدتی سلفی و پیرو محمد بن عبدالوهاب می‌باشند، اما از نظر فکری با هم اختلاف دارند. اکنون در عربستان پنج جریان شاخص در حال فعالیت هستند، که با یکدیگر اختلاف دارند. جریان علمای درباری، جامیه، البانیه، قطبیه، سروریه یا صحویه از این موارد هستند.

ادیان آسمانی از ابتدا تا به انتها همواره خط و مشی ثابتی را در جهت آگاهی بخشی به مردم بیان داشتند و آن این‌که ایشان را امر به اعتدال و میانه روی در امور زندگی دنیوی فرا خواندند. اما ایشان هیچ‌گاه بر خلاف فطرت عمل نکرده و از برپایی جشن و غیره که مفسده‌ای نداشته باشد منع نفرمودند، ولی وهابیت با صدور فتاوی اقدام به این کار نمودند.

در حالی‌که بیش از 120 نفر از بزرگان و علمای اهل‌سنت بر ولادت حضرت مهدی در سال 255 هجری و آغاز غیبتش در سال 260 هجری صراحت دارند، در این میان، گروهی از شبهه‌گران وهّابی با عبارات و ترفندهای گوناگون کوشیده‌اند، در اصل این‌که اساساً امام عسکری (علیه السّلام) فرزندی داشته که غیبت نموده باشد یا خیر، تشکیک کنند.

خداوند در قران کریم حجت را در زمینه حفظ وحدت در جامعه اسلامی بر همه مسلمین در تمام اعصار تمام کرده است. برخی از مسلمانان در برهه کنونی ایجاد وحدت بین امت اسلامی را یک امر محال می‌پندارد. وهابیت کنونی یکی از سردمدارن شعار تفرقه و جدایی بین مسلمانان به شمارمی‌روند و در راه ایجاد تفرقه و شکاف بین مسلمانان از هر ابزاری بهره می‌گیرند

شادی و سرور و همچنین غم واندوه از جمله حوادث طبیعی است که در اثر بروز حوادث مختلف بر انسان عارض می‌گردد. وهابیت در باره این موضوع برخورد کاملا خشک و سختی را اتّخاذ کردند که هرچیز در زمان پیامبر (ص) واقع نشده، در صورت ارتکاب، بدعت نامیده می‌شود و انجام آن فعل، حرام است اما خود شان یک بام و دو هوا می‌کنند.

وهابیت در کتب معتبر شیعه به وضوی حضرت علی(علیه السلام) استناد می‌کنند که حضرت هنگام وضو پاهایش را شست ومسح نکرد و می‌گویند براین اساس شستن پا در وضو در کتب شیعه آمده است وشیعیان به آن عمل نمی کنند ومسح می‌کنند. این حدیث موافق عامه (اهل سنت) و در مورد تقیه وارد شده چرا که در مذهب شیعه شکی نیست که بر پا باید مسح شود.

وهابیت عقیده دارند که چون مراسمات مولودی و مشابه آن در زمان پیامبر (ص) واقع نگردید بنابراین انجام آن بدعت و حرام بوده و باید از آن اجتناب کرد، چرا که در زمان خلفاء و صحابه و تابعین نیز انجام نشده است. در جواب باید گفت بسیاری از امور دیگر نیز مانند استفاده از لوازم پیشرفته امروزی نیز چنین بودند، آیا بدعت و حرام هستند؟

مقام و منزلت همه پیامبران، مخصوصا پیامبر اسلام (ص) بر کسی پوشیده نیست و خداوند در دو آیه از سوره احزاب تصریح به فرستادن درود و سلام بر ایشان نموده است اما متاسفانه وهابیت که ادعای مسلمانی واقعی را دارند در اعتقادات خود، باور مذهبی نسبت به رسول اکرم (ص) را نداشته و درود فرستان بر ایشان را بدتر از فحشاء زن فاحشه می‌دانند.

بین جریان احمد الحسن و وهابیت وجوه اشتراکی وجود دارد، که حداقل آن، دشمنی آنان با مرجعیت شیعی، فقهاء و عالمان دینی شیعه به ویژه با مرجع و مبارز عالی‌قدر آیت الله العظمی سیستانی است. این جریان همچون وهابیت، هر کس با عقاید و آرائشان مخالفت کند را تکفیر کرده و حتی گاهی با استفاده از سحر و جادو سعی در ترویج جریان باطل خویش دارند.

شبهه «اهل بیت به عصمت خود اشاره نکردند» کاملا اشتباه وسست است، فقط کافی است در منابع حدیثی شیعه کلمات «معصومون ومطهرون وطهّرنا وعصمنا» جستجو شود؛ دهها کتاب وجود دارد که به عصمت اهل بیت از زبان خودشان اشاره کرده است، وجالب این‌که بحث (عصمت ائمه از زبان خودشان) نه تنها در منابع شیعه، بلکه در منابع اهل سنت هم وجود دارد.

مسلمانان در دوره های اول اسلام به گروه‌های مختلفی تقسیم بندی شدند که از جمله آن گروه اصحاب و تابعین بودند. امروزه وهابیت عمل به بسیاری از مستحبات را قیاس به عمل صحابه و تابعین می‌کنند به جوری که یک عمل مستحبی مانند خواندن قران را در صورتی که صحابه به انجام آن در مواردی التفات نداشتند را امروزه جایز نمی‌دانند.

نفوس و جان انسان‌ها در دین اسلام محترم دانسته شده و از ارزش بالایی برخوردار است و این مسئله در مورد مسلمانان از اهمیت و جایگاه بالاتری برخوردار است. اما متاسفانه این مسئله در میان وهابیت از هیچ جایگاهی برخوردار نیست و جان انسان‌ها حتی به اندازه بهائم نیز ارزشی ندارد و ایشان به سادگی حکم به قتل نفس محترمه می‌دهند.

شاید همه‌ی شما در فیلم‌های قدیمی و باستانی مسیحیت نمونه‌هایی از به صلیب کشیدن مخالفان را دیده باشید. به صلیب کشیدن از سوی حاکمان جائر مسیحی علیه مخالفانشان صورت می‌گرفت. ولی در زمان ما کشور عربستان که ادعای اسلام دارد، مخالفان خود مثل علی محمد النمر برادرزاده‌ی شهید شیخ نمر را به صلیب کشیده و سپس گردن می‌زند.

در حالی که بیش از 120 نفر از بزرگان و علمای اهل‌سنت بر ولادت حضرت مهدی در سال 255 هجری و آغاز غیبتش در سال 260 هجری صراحت دارند، در این میان، گروهی از شبهه‌گران وهّابی با عبارات و ترفندهای گوناگون کوشیده‌اند در اصل این که اساسا امام عسکری (علیه السّلام) فرزندی داشته که غیبت نموده باشد یا خیر، تشکیک نموده‌اند.

صفحه‌ها