سلفیت و وهابیت

بزرگان وهابی معاصر با یکدیگر اختلافات عدیده‌ای دارند. این افراد اگر چه از نظر عقیدتی سلفی و پیرو محمد بن عبدالوهاب می‌باشند، اما از نظر فکری با هم اختلاف دارند. اکنون در عربستان پنج جریان شاخص در حال فعالیت هستند، که با یکدیگر اختلاف دارند. جریان علمای درباری، جامیه، البانیه، قطبیه، سروریه یا صحویه از این موارد هستند.

رهبران جهادی تنها راه تحقق حاکمیت خداوند بر زمین را در احیای خلافت می‌دانند. این امر باعث شده که گروه‌های برای تشکیل خلافت اسلامی اعلام موجودیت کنند و با فردی به عنوان خلیفه اسلامی بیعت کنند. نمونه بارز این تلاش‌ها در حرکات داعش متبلور است. داعش با بیعت کردن با ابوبکر بغدادی به عنوان خلیفه مسلمین در صدد ایجاد خلافت اسلامی است.

سلفیان جهادی و در رأس آن القاعده تنها راه اقامه توحید و خلافت اسلامی را جهاد در راه خداوند می‌دانند و اصولا به همین جهت به جریان‌های سلفی‌جهادی نام گذاری شده‌اند. لبه شمشیر جهاد در تفکر سلفیان جهادی علیه دشمن نزدیک (حاکمان کشورهای اسلامی) و دور (آمریکا) است. هر چند حملات این جریان‌ها بیشتر به سمت کشورهای اسلامی می‌باشد.

ادیان آسمانی از ابتدا تا به انتها همواره خط و مشی ثابتی را در جهت آگاهی بخشی به مردم بیان داشتند و آن این‌که ایشان را امر به اعتدال و میانه روی در امور زندگی دنیوی فرا خواندند. اما ایشان هیچ‌گاه بر خلاف فطرت عمل نکرده و از برپایی جشن و غیره که مفسده‌ای نداشته باشد منع نفرمودند، ولی وهابیت با صدور فتاوی اقدام به این کار نمودند.

اگر چه مبنای فکری جریان القاعده مبارزه با آمریکا است. اما حقیقت آن است، که جریان‌های سلفی در زمین آمریکا و صهیونیست بازی می‌کنند. حمله به حاکمیت کشورهای اسلامی سوریه و عراق از این نمونه است. القاعده با حمله به این کشورها مقدمات تجزیه را فراهم کرد، تا آمریکا به خواسته قلبی خود و ایجاد خاورمیانه بزرگ دست یابد.

نام اصلی تشکیلات القاعده «جبهه جهاد علیه صلیبیون و یهود» است. این تشکیلات هدف اصلی خود را مبارزه با آمریکا و هم پیمان‌های جهانی و منطقه‌ای آمریکا اعلام کرد و در سال 1988 شکل گرفت. مهمترین فعالیت نظامی که به نام این گروه تکفیری تمام شد، تخریب برج‌های دو قلوی سازمان تجارت جهانی در نیویورک، در یازدهم سپتامبر 2001 میلادی بود.

در حالی‌که بیش از 120 نفر از بزرگان و علمای اهل‌سنت بر ولادت حضرت مهدی در سال 255 هجری و آغاز غیبتش در سال 260 هجری صراحت دارند، در این میان، گروهی از شبهه‌گران وهّابی با عبارات و ترفندهای گوناگون کوشیده‌اند، در اصل این‌که اساساً امام عسکری (علیه السّلام) فرزندی داشته که غیبت نموده باشد یا خیر، تشکیک کنند.

خداوند در قران کریم حجت را در زمینه حفظ وحدت در جامعه اسلامی بر همه مسلمین در تمام اعصار تمام کرده است. برخی از مسلمانان در برهه کنونی ایجاد وحدت بین امت اسلامی را یک امر محال می‌پندارد. وهابیت کنونی یکی از سردمدارن شعار تفرقه و جدایی بین مسلمانان به شمارمی‌روند و در راه ایجاد تفرقه و شکاف بین مسلمانان از هر ابزاری بهره می‌گیرند

اسلام ارثی نیست، که به خاطر تولد یافتن در خانه‌ای که پدر و مادر آن مسلمان باشند به فرد برسد. در اسلام هرگز از سرزمین، نژاد، خویشاوندی‌های سببی و نسبی در قبیله و عشیره سخنی به میان نمی‌آید. اسلام انسان‌ها را از دلبستگی به خاک رها ساخت، تا به آسمان‌ها اوج بگیرند و از قید خون و ددمنشی نجاتشان داد، که به بلندای علیین برسند.

شادی و سرور و همچنین غم واندوه از جمله حوادث طبیعی است که در اثر بروز حوادث مختلف بر انسان عارض می‌گردد. وهابیت در باره این موضوع برخورد کاملا خشک و سختی را اتّخاذ کردند که هرچیز در زمان پیامبر (ص) واقع نشده، در صورت ارتکاب، بدعت نامیده می‌شود و انجام آن فعل، حرام است اما خود شان یک بام و دو هوا می‌کنند.

وهابیت در کتب معتبر شیعه به وضوی حضرت علی(علیه السلام) استناد می‌کنند که حضرت هنگام وضو پاهایش را شست ومسح نکرد و می‌گویند براین اساس شستن پا در وضو در کتب شیعه آمده است وشیعیان به آن عمل نمی کنند ومسح می‌کنند. این حدیث موافق عامه (اهل سنت) و در مورد تقیه وارد شده چرا که در مذهب شیعه شکی نیست که بر پا باید مسح شود.

شاید این سؤال برای هرکسی به وجود آید که داعشیان بااین‌همه تلاش رسانه‌ای برای تصویرسازی حساب‌شده از خود چرا دارای پرچمی سیاه با ساختاری بسیار ابتدایی هستند. این پرچم با رنگ یک‌دست چه مفهومی را القاء می‌کند؛ اما در پس این ظاهر ساده نکته‌ای نهفته است. تلاش این گروه برای مشروعیت بخشی به خود باعث استفاده از این پرچم شده است.

یکی از اتفاقات جالبی که در مباحث مربوط به سلفیان جهادی واقع‌شده است، حضور پررنگ در مباحث مربوط به مهدویت است. تا آنجا که برخی ادعای مهدویت را در آینده برخی از این گروه‌های جهادی امری ممکن می‌بینند و احتمال این‌که برخی از سردمداران این جریانات نام مهدی را بر خود گذاشته و ادعای مهدویت کنند را امری ممکن می‌دانند.

جریان‌های سلفی مانند داعش برای مشروعیت بخشی به‌نظام سیاسی و نظریه خلافت به ادله فراوانی از درون منابع دینی استناد می‌کنند. این ادله در پس چهره کاملاً منحرف این جریان چندان کمکی به مشروعیت بخشی ایشان نمی‌کند. ازاین‌روست که این جریان‌های سلفی از درون دارای منتقدان جدی هستند. طرطوسی خود از سلفیان جهادی مطرح است

صفحه‌ها