بهائیت و انقلاب اسلامی

یکی از شگردهای تبلیغی بهائیت، ابراز مظلوم‌نمایی است. این شگرد هم‌چنان که در گزارش‌های ساواک و شهربانی می‌خوانیم، بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز شگرد مظلوم‌نمایی، در مقیاسی گسترده‌تر و در سطح بین‌المللی، برای سرکوب نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، توسط این فرقه به کار گرفته می‌شود.

پس از تهاجم رژیم پهلوی به مدرسه‌ی فیضیه و طالبیه در قم و تبریز و سخنرانی و بازداشت امام خمینی (ره)؛ قیام 15 خرداد 1342، بر علیه رژیم پهلوی شکل گرفت. رژیم شاه برای تسلط بر اوضاع، حدود 5000 نفر از مردم معترض را به خاک و خون کشید. اما جالب آن‌که تشکیلات بهائیت در اقدامی بی‌شرمانه، به ستایش سرکوب‌گران وحشی رژیم، برای کشتار مردم پرداخت!

امام خمینی (ره) در پاسخ به سؤالی پیرامون آزادیِ سیاسی مذهبی بهائیان پس از انقلاب اسلامی، فرمودند: «آزادی برای افرادی که مضرّ به حال مملکت هستند، داده نخواهد شد». چرا که با توجه به ماهیت وابسته و جاسوسی بهائیت از یک‌سو و از سویی دیگر عملکرد خائنانه‌ی آنان در عصر پهلوی، دیگر جایی برای آزادی عمل بهائیت در ایران باقی نخواهد گذاشت.

پیش از شکل‌گیری انقلاب اسلامی امام خمینی (ره)، در یک موضع‌گیری آشکار و صریح، بهائیت در ایران را عامل صهیونیست‌ها برای سلطه بر کشور نامید. هرچند پیش از موضع‌گیری امام خمینی (ره) در قبال مسلک صهیونیستی بهائیت، جریاناتی در مقابله با افکار فاسد این فرقه‌ی ضالّه فعالیت می‌کردند، اما این موضع‌گیری صریح امام (ره) در نوع خود، بی‌سابقه بود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تشکیلات بهائیت در ایران با جدی‌ترین بحران حیات خود روبه‌رو شد. نماینده‌ی محفل بهائیان ایران، با مراجعه‌ی مستمر خود به سفارت آمریکا، تقاضای حمایت برای بهائیت می‌کرد. امام خمینی (ره) در ابتدا، با توقیف اموال بزرگ مافیای بهائیت نشان داد در برخود با خائنان جدی و در عین حال مخالف تعرض به سایر بهائیان است.

مسلک بهائیت در دوره‌ی حکومت پهلوی، بسیار ریشه دوانده و مورد حمایت کامل آن قرار داشت. از این رو پس از انقلاب اسلامی ایران، شرایطی جدید به وجود آمد که سبب محدودیت و در نتیجه ریشه دواندنِ دشمنی مسلک بهائی با انقلاب اسلامی شد. البته این محدودیت‌ها هیچ‌گاه سبب قطع شدن کارشکنی و جاسوسی این تشکیلات برای بیگانگان نشد.

فرقه‌ی بهائیت، ورود و کارشکنی خود را در عرصه‌ی فعالیت‌های سیاسی ایران، از سال 86 و با شروع انتخابات مجلس شوری اسلامی آغاز نمود. این فعالیت‌ها، پس از انتخابات سال 88 ریاست جمهوری، برای ساقط نمودن نظام اسلامی ایران، رنگ تازه‌ای به خود گرفت و کینه‌های رهبران این فرقه نسبت به نظام اسلامی سرباز کرد و به حرمت‌شکنی روز عاشورا منجر شد.

پس از روی کار آمدن نظام اسلامی در ایران، فرقه‌ی بهائیت که منافع خود را از دست رفته می‌دید؛ با توسل به مظلوم‌نمایی، سعی خود را در تحت فشار قرار دادن نظام اسلامی ایران گمارد. از این رو، نظام استکباری غرب، برای از میان رفتن نظام ایران، نقض حقوق جاسوسان بهائی مسلک خود را، بهانه‌ای برای فشارگاه و بی‌گاه بر این کشور قرار می‌دهند.

از جمله تعالیم فرقه‌ی بهائیت که مورد استفاده‌ی ابزاری و موردی قرار می‌گیرد؛ عدم مداخله در سیاست است. بطور مثال در انقلاب اسلامی سال 57 در ایران، نهاد رهبری بیت‌العدل از مردم ایران، درخواست عدم همراهی با آزادی‌خواهان دارد، اما در فتنه‌ی 88 به مردم توصیه‌ی ظلم‌ستیزی و بی‌تفاوت نبودن به وضعیت کشور توصیه می‌شود.

رژیم آمریکا پس از انقلاب ایران، هنگامی که منافع خود را در این منطقه از دست رفته می‌دید، تمام همّت خود را بر فشار و براندازی این نظام متمرکز نمود. از مهم‌ترین ابزارهای فشار بر علیه انقلاب اسلامی ایران، مسئله‌ی حقوق بشر است که تحت این عنوان، نظام آمریکا به حمایت از جاسوسان بهائی خود در ایران می‌پردازد.

سران فرقه‌ی بهائی، عامل تمام خشونت‌ها را حکم جهاد در اسلام معرفی کرده و می‌گویند اگر مسلمانان حکم نسخ جهاد حسینعلی‌ را تمکین می‌کردند، شاهد این حد از خشونت نبودیم. در پاسخ باید گفت که معنای جهاد امروزه عملاً در دفاع از دین و سرزمین به کار می‌رود و مقابله‌ی سران بهائی با جهاد، مقابله با دفاع مسلمانان از خویش در برابر سلطه‌گران است.

بهائیان بر خلاف شرع خودشان و دستور بزرگان خود، بر علیه حکومتی که در آن زندگی می‌کنند، کمپین راه اندازی کرده و گام را فراتر گذاشته و حتی برای آزاد کردن زندانیان یک کشور هم تصمیم می‌گیرند و بعضی از عناصر داخلی ضد انقلاب را هم با خود همراه کرده‌اند تا حمایت غیر بهائی‌ها را هم در این امر داشته باشند...

در چند سال گذشته خبرهایی درباره‌ی رفت و آمد بدون مشکل مجریان و عوامل برخی شبکه‌های معاند از جمله شبکه «من و تو» به ایران منتشر شده بود؛ اما تاکنون سابقه نداشت که عوامل این برنامه‌ها در رویدادهای رسمی کشور حضور علنی داشته باشند و خود را درمعرض دید عموم قرار دهند. سؤال این است که این اتفاقات با اطلاع مسئولین است یا از روی غفلت ایشان؟

شعار وحدت عالم انسانی در بهائیت، در همان مرحله‌ی ادعا باقی مانده است. بهائیان ظاهر صلح طلب، ناقض ادعای ظاهر فریب خود شده‌اند. برای اینکه چهره‌ی واقعی بهائیت را معرفی کنیم، به مسأله‌‌ی «ترور» که جهان امروز هم درگیر آن است، اشاره می‌کنیم. سيد اسدالله مازندراني بهائی در عتبات به جرم سوءقصد به آيت الله خراساني گرفتار شد.

صفحه‌ها