زرتشت

08/20/1396 - 11:07

عده ای عدم گسترش دین زرتشت توسط ایرانیان را عدم اعمال زور در ترویج و حکومت پادشاهان زرتشتی آن دوران می‌دانند ولی واقعیت به گونه ی دیگری است. شاپور ساسانی را ذوالاکتاف می‌خوانند چون استخوان کتف روسای عرب را می کند و حتی گفته شده که شانه های اسیران بدوی را سوراخ می کرد.

08/04/1396 - 06:40

.

بیان می شود که زرتشتیان و پیروان زرتشت چون با صلح برخورد کردند امروزه پیرویی ندارند در حالی که رفتار قباد با پیروان عیسی نمونه ای از این رفتار صلح گونه ای است که مد نظر باستانگرایان می باشد.

07/29/1396 - 11:05

خدا در هر ذره‌ی هستی، نشانه‌ای بر حقانیت خود قرار داده است، لیکن باید دید، باید چشم دل را وا کرد. این بار مورچه‌ها به میدان آمدند تا شکر نعمت کرده، دِین خود به خدا و دینِ خدا را به جا آورند. همین مورچه‌ها برای رسوایی موبدان زرتشتی کافی اند، تا نشان دهند حق چیست و باطل چیست...

06/30/1396 - 15:12

در سوگِ عزیزان از دست رفته نشستن، حتی در شریعت زرتشتی هم وجود دارد. لیکن برخی به مجلس عزای حسین (ع) ایرادهای بنی‌اسرائیلی می‌گیرند. به هر روی، حسین (ع) قلب تپنده جامعه است. و عزاداری ما، جوششِ عقل و عشق است که جامعه را زنده نگه می‌دارد.

06/09/1396 - 11:51

یکی از منابع فقهی و حقوقی زرتشتی، «شایست ناشایست» نام دارد که در فصل ۱۱، بند ۴، قربانی کردن گوسفند برای ایزدان و ارواح بزرگان زرتشتی از جمله اعمال شایسته و کرداری نیک شمرده شده است. همچنین در آن، شیوه تقسیم گوشت قربانی بیان شده است.

06/09/1396 - 11:11

عده ای از مغان، مأمور اجرای امر قربانی بودند. قربانی کردن بدین صورت انجام می گرفت که با این چوب دستی‌ها (به نام اوروَرَ) آنقدر به سر گاو مورد قربانی می‌کوفتند تا گاو می‌مرد.

06/09/1396 - 10:43

در کتاب سوم تاریخ هرودوت (Herodotus) پاره 25، درباره ی تازش هخامنشیان به حبشه آمده است که ارتش کمبوجیه (Cambyses) در میانه‌ی راه، با اتمام آذوقه مواجه شد. پس سربازان برای نجات از گرسنگی و مرگ، از هر ده‏ نفر يكى را به قرعه از بين خود انتخاب كردند، کشتند و خوردند. وقتى كبوجيه از اين ماجرا باخبر شد دستور بازگشت را صادر کرد.

06/09/1396 - 10:24

زرتشتیان تا همین مدتی پیش، هم گاو، هم گوسفند و هم بز قربانی می‌کردند. اما چون گاو در آیین زرتشتی مقدس است (چون بنا بر باور اوستا، جهان از روح گاو خلق شده) پس به دستورِ مانکجی لیمجی هاتریا (رهبر بزرگ زرتشتیان در قرن 19 میلادی) از آن پس زرتشتیان فقط گوسفند و بز قربانی می‌کنند.

06/08/1396 - 21:56

جاماسب (جانشین زرتشت)، فقط در یک مورد، 100 اسب و 1000 گاو و 10,000 گوسفند قربانی کرد، و نذر کرد که در جنگ پیروز شود. اما نکته جالب اینکه سایت زرتشتیِ همازور، در اثر بُغض و حسد و کینه، رسماً دچار جنون شد و مدتی پیش (به قصد فحاشی به اسلام) اعلام کرد که قربانی کردن حیوانات، کار بت‌پرستان است! واقعاً بت‌پرست کیست؟!

06/08/1396 - 21:30

در شریعت زرتشتی، آزار رساندن به بسیاری از جانداران و کشتنِ آنان کردار نیک محسوب می‌شود! برای نمونه در باور زرتشتی، در کالبد سگ آبی، روح مقدسی وجود دارد و بنا بر اوستا، وندیداد، فرگرد 14، بند 5-6، اگر کسی یک سگ آبی را بکشد، باید دَه‌ هزار مورچه، ده هزار لاک‌پشت، ده هزار مار، ده هزار قورباغه، ده هزار کرم خاکی، ده هزار مگس و ... را بکُشد تا گناهش آمرزیده شود! حال خود قضاوت کنید که اگر دین زرتشتی همچنان در ایران قدرت می‌داشت، آیا اثری از طبیعت و اکوسیستم باقی می‌ماند؟!

06/08/1396 - 20:56

اما باید دانست که قربانی کردنِ حیوانات در فرهنگ زرتشتی نیز کاملاً مرسوم بوده و هست. از آن جمله می‌توان به اوستا، تیر یَشت، بند 58 اشاره کرد که در آن، اهورامزدا به زرتشتیان دستور می‌دهد که در راه خدا، گوسفند قربانی کنید. اما هیچ دشمن و هیچ بدکاری حق ندارد که از این گوسفند قربانیِ نذری بخورد.

06/08/1396 - 19:57

باید دانست که قربانی کردنِ حیوانات در فرهنگ زرتشتی کاملاً مرسوم بوده و هست. برای نمونه در یسنا، هات 11، بند 4 قربانی گوسفند در راه اهورامزدا کرداری نیک شمرده شده است و استاد ابراهیم پورداود (پدر اوستاشناسی ایران) نیز اشاره کردند که این پاره از اوستا، دقیقاً به معنی قربانی کردنِ گوسفند (به دست ایمان‌داران زرتشتی) است.

06/08/1396 - 15:47

حتی در نگاه دکتر شِروو، که استاد دانشکدهٔ زبان‌ها و تمدن خاور نزدیکِ دانشگاه هاروارد ایالات متحده امریکاست، زرتشت طبق متن اوستا، نخستین کسی است که از سوی اهورامزدا مأمور به قربانی کردنِ حیوانات شد. بنا بر ترجمه ایشان، زرتشت اعلام می‌دارد که حاضر است همه چیز را برای اهورامزدا قربانی کند.

06/08/1396 - 15:20

باید دانست که قربانی کردنِ حیوانات در فرهنگ زرتشتی کاملاً مرسوم بوده است. از آن جمله می‌توان به نقوش برجسته استخر فارس اشاره کرد که در آن، تصوير مُغ (موبد)ى كه بزغاله‏‌اى را براى قربانى مى‏‌برد، ديده مى‏‌شود.

صفحه‌ها