مباحث تاریخی

هنگامی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله)  در بستر بیماری بودند، برخی از صحابه، برای عیادت و دیدن پیامبر (ص)  به خانه پیامبر (ص) رفتند، که پیامبر (ص)  فرمود: کاغذ و قلمی بیاورید، تا چیزی در آن بنویسم، که هیچ‌گاه گمراه نشوید. در این هنگام یکی از اصحاب برآشفت و گفت: پیامبر (ص)  حالش خوب نیست و هذیان می‌گوید!

فرقه‌های مختلف غلات نزدیک به چهار قرن بر پیکره‌ی اسلام اصیل تاختند، و اوج تاخت و تاز آن‌ها در اواسط قرن اول و قرن دوم هجری بود. ائمه (علیهم السلام) هم با آگاهی دادن از خطر این فرقه‌ها تمام تلاش خود را کردند، تا جلوی انحرافات اینان را بگیرند و مسلمین را از آن‌ها دور کنند؛ اما در هر حال عقاید آن‌ها اثرات خود را می‌گذاشت.

غالیان به ظاهر مسلمان در دو قرن اول و دوم اسلامی، برای رسیدن به مطامع دنیایی خود مشغول به جعل حدیث و حدیث سازی شدند و با این کار، خود یکی از بدترین جنایات را نسبت به دین مبین اسلام به‌بار آوردند، و تا قرن چهارم هم ادامه پیدا کرد. طوری‌که عقاید و آثارشان تا به امروز در جوامع اسلامی و مذاهب مختلف آن پدیدار است.

حاکمیت وقت و سران سقیفه از منظر شرع و رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مشروعیت نداشتند. آن‌ها برای مشروعیت بخشیدن به خلافت خود باید اجماع مسلمین را به دست می‌آوردند، و از آن‌جایی که برخی از بزرگان، از مهاجر و انصار و بنی هاشم و برخی از قبایل خارج مدینه با ابوبکر بیعت نکرده بودند، این اجماع حاصل نشده بود.

عایشه همسر رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در عکس العمل به شهادت حضرت فاطمه (علیهاالسلام) نه تنها برای تسلیت‌گویی به نزد امیرالمومنین (علیه‌السلام) و نزدیکان ایشان نرفت بلکه حتی از شهادت حضرت زهرا (علیها‌السلام) اظهار خشنودی و سرور نموده است که این نقل تاریخی، بنابر اعتراف یکی از عالمان حنفی اهل سنت است.

حکومت وقت و سران سقیفه بعد از اینکه خلافت را از آن خود کردند، برای تثبیت حکومت خود به یک پشتوانه مالی بزرگی نیاز داشتند. لذا تصمیم گرفتند فدک که باغی پر منفعت بود را به تصرف خویش درآوردند. برای جلب رضایت مردم و برای اینکه مخالفت های احتمالی آنها را سرکوب کنند، دست به توجیهاتی زدند که با اصول و مبانی قرآنی در تنافی است.

جناب مقریزی از علمای اهل سنت است که کتاب «فضل آل البیت» را در فضایل اهل بیت نگاشته است. او می‌گوید: «چون دیدم بیشتر مردم در حق آل البیت کوتاهی کرده و از حق آنان روی گردان شدند و منزلت ایشان را اجر ننهادند و به مقام و عظمت اهل بیت در نزد خداوند آگاه نیستند، این کتاب را نگاشتم، تا ارزش اهل بیت در نزد خداوند را به مردم نشان دهم».

زمخشری، مفسر اهل سنت در تقدیم «ابناءنا» و «نساءنا» بر «انفسنا» درآیه 61 سوره آل عمران می‌گوید: «خدا در قرآن «ابنائنا» و «نسائنا» را بر «انفسنا» مقدم داشت، یعنی امام حسن عليه السلام و امام حسین عليه السلام و فاطمۀ زهرا عليهاالسلام بر جان پیغمبرصلی الله علیه وآله مقدم شدند و این ها را جلو انداخت که یعنی من فدای شما باشم.

در بسیاری از منابع تاریخی معتبر شیعه و اهل تسنن، در خصوص فدک و اتفاقات مخصوص آن سخن های فراوانی گفته شده است. بسیاری از مورخین گفتند که فدک هدیه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) به یگانه فرزندش حضرت زهرا(سلام الله علیها) است که بعد از رحلت نبی خدا، از دست آن بانوی گرامی گرفته شد و به نفع حکومت مصادره شد

حضرت علی(علیه السلام) در مورد سکوت خود در قبال غصب حق خلافت ادله محکم و مستدلی را بیان نمودند. علاوه بر آن در منابع تاریخی دلایل دیگری نیز مطرح است. حضرت در چندین جا از نهج البلاغه به موضوع خلافت اشاره نموده و سکوتش در مورد خلافت را توضیح داده اند. مثلا در خطبه های پنج و بیست و شش و نامه شصت و دو به طور مفصل به آن پرداخته است.

در جریان خلافت، یکی از سوالاتی که بسیار مطرح است، این است که چرا حضرت علی (علیه السلام) در برابر غاصبین حق خلافت، سکوت کرده‌اند و از حق خویش دفاع نکردند؟ وقتی به تاریخ رجوع می‌کنیم و مباحث مرتبط با آن را مطالعه می‌کنیم و هم‌چنین کلمات حضرت علی (علیه السلام) را نگاه می‌کنیم، پاسخ این سوال را دریافت می‌کنیم.

برای تثبیت پایه‌های حکومت، چون پشتوانه‌ی الهی نداشتند و هرگز مورد تأیید رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نبودند، خلفا و طرفدارانشان، دست به راهکارهای فراوانی از جمله مغالطه‌ی سیاسی، تبلیغ گسترده، تطمیع برخی از بزرگان صحابه و حذف مخالفان زدند. لذا توانستند در مدت بسیار کوتاهی زمام حکومت مسلمین را در دست گیرند.

خلافت و جانشینی رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) امری است که معرکه آراء و اختلاف نظرات فراوان شده است. با تحقیق و جستجویی که در منابع تاریخی صورت گرفت این بحث به چشم می خورد که غصب خلافت امری نبود که به طور اتفاقی صورت گرفته شده باشد و بالعکس با برنامه ریزی دقیق مخالفان خلافت حضرت علی(علیه السلام) صورت گرفته است

غصب خلافت که منجر به انحراف مسیر اسلام گردید، بزرگترین خبط و گناهی بود که در اسلام اتفاق افتاد. این غصب خلافت برنامه‌ایی نبود که بداهتا بعد از فوت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) اتفاق افتاده باشد بلکه برنامه‌ای بود که از پیش طراحی شده بود و حتی در زمان حیات رسول خدا طراحی شده بود. برای این ادعا شواهد و قرائنی نیز وجود دارد.

صفحه‌ها