1- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّهِيكِيِّ عَنْ عَمَّارِ بْنِ مَرْوَانَ الْقَنْدِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا صَغِيرَةَ مَعَ الْإِصْرَارِ وَ لَا كَبِيرَةَ مَعَ الِاسْتِغْفَارِ
اصول كافى ج : 3 ص : 395 رواية :1

ترجمه روايت شريفه :
امام صادق (ع ) فرمود: با اصرار بر گناه صغيره نباشد، و با استغفار كبيره نباشد.

شرح :
كـسـي كـه بـر گـنـاه صـغـيره اى اصرار كند مثل مردمي كه هميشه جامه ابريشم پوشد، گـنـاهـش كـبـيـره مـحـسـوب شود و آثار و عذاب گناه كبيره بر آن مترتب گردد. شهيد (ره ) فـرمـوده اسـت عزم بر تكرار گناه هم بمنزله اصرار است و توبه و استغفار گناه كبيره و صغيره را محو كند و باقى نگذارد، ولى اعمال سالحه مانند وضو و نماز و روزه گناه صغيره را جبران كند.