موحدان و نمازگزاران پس از آگاهى از مدفن اصحاب كهف همگى بر اين اتفاق كرده اند كه روى قبر آنها مسجد بسازند و از عبادت در كنار اجساد مطهر آنان تبرك بجويند،و قرآن اين حقيقت را چنين نقل مى كند:
(وَقالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجداً).(1)
«آنان كه بر گروه ديگر پيروز شده بودند گفتند بر روى قبر آنان مسجد مى سازيم ».

مفسران مى گويند:هدف از مسجد سازى نمازگزاردن در آن و تبرّك جستن به اجساد آنان بوده است.

در مسأله تبرك، به همين آيات چهارگانه اكتفا مى كنيم. دقت در آيات ياد شده ما را به يك اصل علمى و قرآنى رهنمايى مى كند و آن اينكه مشيت الهى بر اين تعلق گرفته است كه مواهب و نعمتهاى مادى و معنوى خود را از طريق اسباب طبيعى در اختيار بشر بگذارد، و در اين مسأله ميان امور مادى و معنوى فرقى نيست، مثلاً خداوند در هدايت مردم از اسباب عادى بهره مى گيرد وپيامبرانى را براى هدايت آنان مبعوث مى كند.

ولى در عين حال گاهى مشيت او نيز بر اين تعلق گرفته كه فيض او از غير مجراى طبيعى به بشر برسد و تبرك جستن جز اين نيست كه انسان به يك سبب غير طبيعى تمسك جسته و فيض خدا را از اين طريق بطلبد.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1 . كهف/21.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------