نخستين اثر«عبوديت»،تسلط انسان بر خواهش هاى نفسانى است، در نتيجه اين تسلط، «نفس أمّاره» مهار شده و روح انسانى بر نفس، ولايت پيدا مى كند و فرد از نظر كمال روحى به پايه اى مى رسد كه مى تواند اختيار «نفس امّاره» را به دست گيرد، چنين فردى بر نفس و خواسته هايش مسلّط است. به اين مرحله از كمال، «ولايت بر نفس» مى گويند.

در آيات قرآن به اين مرحله اشاره شده است:
(إِنَّ الصَّلوة تَنْهى عَنِ الْفَحْشاء وَالْمُنْكَر) .(1)
«نماز، انسان را از بديها و منكرها باز مى دارد».

يعنى نماز، در انسان حالتى پديد مى آورد كه در پرتو آن نمازگزار از گناه باز مى ماند.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1 . عنكبوت/45.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------