آیا حضرت عباس به یاد کودکان آب ننوشید؟

  • 1392/09/11 - 21:06
هنگامى كه خواست مقدارى آب بياشامد تشنگى امام حسين عليه السلام و اهل‏بيتش را به خاطر آورد، آب را ريخت، و گفت قسم به خدا از این آب نمی نوشم در حالی که حسین و یارانش تشنه هستند

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_به تازگی یکی از به اصطلاح کارشناسان شبکه های وهابیت ، ایراد دیگری را به امام حسین علیه السلام و اصحابش وارد کرده است . به همن دلیل ،بر آن شدیم ، تا مقاله ای را در پاسخ اشکال و شبهه وی بنویسیم؛

می گویند حضرت عباس رفت برای اهل بیت آب بیاورد و توانست یک مشک را پر کند یعنی یک مشک آب برای این لشکری که 72 مرد و چند صد زن و کودک تشنه همراهش بودند چه اهمیتی داشت؟ و بعد چرا می بایست حضرن عباس لب تشنه بمیرد مگر به منبع آب نرسیده بود حداقل باید خود را سیراب می کرد تا  با فرزی و چالاکی بیشتری حرکت و جنگ می کرد تا  تازه نفس می شد و سریعتر به گروه می رسید 

چند نکته در پاسخ به این سوال :

نکته اول:
واضح است کسی که این ایرادها را وارد می کند از کتب تاریخی بی اطلاع است
هدف حضرت عباس این بود که برای کودکان آب بیاورد نه برای کل کاروان،که برخی اشکال کنند که: یک مشک آب برای این لشکری که 72 مرد و چند صد زن و کودک  تشنه همراهش بودند  چه اهمیتی داشت؟

در کتب تاریخی می خوانیم که:
عبّاس‏ عليه السلام رهسپار ميدان شد و آنان را موعظه كرد و از عذاب خدا ترساند، ولى اثرى نبخشيد. به نزد برادرش بازگشت و ماجرا را گزارش داد، كه ناگهان صداى العطش‏ كودكان به گوشش رسيد، بى درنگ سوار بر اسب شد و نيزه و مشك را برداشت و به سوى فرات روانه شد. چهار هزار تن از مأموران فرات، آن حضرت را محاصره كردند و هدف نيزه ‏ها قرار دادند ولى آن حضرت دلاورانه لشكر دشمن را شكافت و هشتاد نفر از آنان را به خاك هلاكت افكند، و وارد فرات شد.
«فَلَمَّا أَرادَ أَنْ يَشْرَبَ غُرْفَةً مِنَ الْماءِ ذَكَرَ عَطَشَ الْحُسَيْنِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ فَرَضَّ الْماءَ وَ مَلَأَ الْقِرْبَةَ
هنگامى كه خواست مقدارى آب بياشامد تشنگى امام حسين عليه السلام و اهل‏بيتش را به خاطر آورد، آب را روى آب ريخت، مشكش را پر كرد»(1)

در کتاب ینابیع الموده جریان آب آوردن حضرت عباس را این گونه نقل می کند:

و أخذ غرفة من الماء ليشرب فذكر عطش الحسين و أهل بيته فنفض الماء من يده و قال: "و الله لا أذوق الماء و أطفاله عطاش و الحسين"  
؛ هنگامى كه خواست مقدارى آب بياشامد تشنگى امام حسين عليه السلام و اهل‏بيتش را به خاطر آورد، آب را ريخت، و گفت قسم به خدا از این آب نمی نوشم در حالی که حسین و یارانش تشنه هستند»

آنگاه با خود این نجوا را می کرد که:

هیهات ما هذا فِعالُ دينِي‏ وَ لا فِعالُ صادِقِ الْيَقينِ 
هيهات! چنين كردارى،نه از آیین من است و نه از كردار شخص راست باور»(2)

نکته دوم:

کسی که می گوید چه طور ممکن است حضرت عباس نزد آب برود ولی آب ننوشد،این شخص واقعا از فداکاری یاران امام حسین بی اطلاع است
به راستی که یاران امام حسین افرادی با تقوا , فداکار و ...بودند 
گواه روشن اين حقيقت، سخن امام عليه السلام در شب عاشورا در وصف ياران خويش است كه فرمود
فَإِنِّي لا أَعْلَمُ أَصْحاباً أَوْلَى‏ وَ لا خَيْراً مِنْ أَصْحابِي، وَ لَا أَهْلَ بَيْتٍ أَبَرَّ وَ لَا أَوْصَلَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي‏

 من يارانى بهتر از اصحاب خود سراغ ندارم و اهل ‏بيتى نيكوكارتر و به وظيفه خويشاوندى پایبندتر از اهل بيتم نمى ‏شناسم»(3)

آن قدر اصحاب امام فداکار و ایثار گر بودند که در روز عاشورا خود را سپر امامشان کردند,حتی طبری مورخ سنی مذهب هم در این باره می گوید:

پس از آن نماز ظهر كردند، حسين با آنها نماز خوف كرد. بعد از ظهر بجنگيدند و جنگ سخت شد و پيش حسين رسيد. حنفى پيش روى وى آمد و هدف دشمن شد كه از راست و چپ او را به تير مى ‏زدند و او همچنان ايستاده بود و چندان تير زدند كه از پاى در آمد.(4)

بعد از نماز سخت نبرد كردند. مهاجمين هم به حسين رسيدند حنفى خود را پيش انداخت و سپر حسين نمود. آنها حسين را تير باران مي كردند اما تیرها به او كه سپر بود اصابت مي كرد تا اینکه بر زمین افتاد. زهير بن القين هم سخت دليرى و پايدارى كرد (5)

 

پی نوشت ها:

[1] بحارالانوار، مجلسی,ج 45، ص 41.
[2] ینابيع المودّة، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم, ج 3، ص 67.
 3] تاريخ طبرى،محمد بن جریر طبری, ج 4، ص 317
[4] تاريخ ‏الطبري,محمد بن جریر طبری/ترجمه،،ابوالقاسم پاینده,ج‏7،ص:3045
[5] الكامل,محمد بن جریر طبری/ترجمه،حالت خلیلی,ج‏11،ص:181

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.