ناسیونالیسم

08/21/1393 - 12:09

اقدامات امنیتی او گاهی چندان با تندی و خشونت توأم می‌شد که هدف اصلی را تحت‌الشعاع قرار می‌داد و سرکوب گری رضاخان مساوی با ناامنی روحی، سیاسی و فرهنگی بود. از همین‌رو هیچ‌کس از مردم ایران از سقوط او ناراحت نشد و مردم ایران با برکناری و تبعید او هیچ مخالفتی نشان ندادند.

08/18/1393 - 16:42

گویی سنت وزیر کشی در دوره‌ی پهلوی به سنت افسرکشی تبدیل شده بود. اما نهادی که با چنین سیاست‌ها و البته سرمایه‌گذاری هنگفتی توسط رضاشاه ایجاد شده بود در جریان حمله‌ی متفقین در شهریور 1320 نتوانست حتی بخش کوچکی از این هزینه‌ها را جبران نماید و حتی پیش از دستور ترک مقاومت، دچار فروپاشی شده بود.

08/12/1393 - 21:40

زمانی که رضاشاه، زمام حکومت را در دست گرفت و قدرت خودکامه‌ی پهلوی را تشکیل داد، مطبوعات مانند بسیاری از بخش‌‌‌‌‌های جامعه، از قدرت مستبدانه‌‌‌‌‌ی او در امان نماند و ارعاب و وحشت بر تمام ارکان کشور و به خصوص در حوزه‌‌‌‌‌ی اندیشه و مطبوعات سایه‌‌‌‌‌ انداخت. خفقانی که در دوره‌ی مذکور بر کشور سایه انداخته بود، بیش از همه، منجر به...

07/24/1393 - 21:30

باستانگرایان تلاش دارند که از استادسیس یک قهرمان مردمی و شخصیتی مظلوم بسازند. در حالیکه او نه تنها قهرمان ملی نبود، بلکه شخصیتی ظالم بود که برای رسیدن به قدرت، بسیاری از مردم ایران را از دم تیغ گذرانید. از همان ابتدای شورش، بسیاری از مردم ایران، متوجه جاه‌طلبی‌ها و بی‌اخلاقی‌های استاد سیس شده بودند، لذا حاضر به حمایت...

07/12/1393 - 18:04

احیای عظمت دیرین گذشته‌ی ایران در واقع جز بهانه‌ای برای فریب و اغفال ستمدیدگان ایرانی نبوده است. کسانی که با این سخنان فریبنده، مردم را گرد خویش جمع می‌آوردند، جز رسیدن به ثروت و قدرت، اندیشه‌ای نداشتند. از جمله‌ی این افراد، سنباد مجوسی بود که با دروغ و افراطی‌گری موجب ...

07/07/1393 - 11:33

آنچه در این نوشتار بدان پرداخته می‌شود، نحوه‌ی برخورد خسرو پرویز با نوامیس مردم است. خسرو پرویز از زنان شوهردار چه انتظاری داشت؟ اگر کسی حاضر نمی‌شد که دخترش را در اختیار خسروپرویز قرار دهد، او چه رفتاری با آن شخص می‌کرد؟ با مطالعه‌ی تاریخ می‌توان تکبر، توحش و بی‌شرمی را در رفتارهای خسرو پرویز مشاهده کرد...

06/22/1393 - 21:09

مازیار به نام قیام علیه ستم‌گری‌های حکومت بنی‌عباس مردم را پیرامون خود گرد آورد. اما او هدفی جز رسیدن به ثروت و قدرت نداشت. ایران و ایرانی برای او بهانه‌ای بیش نبود. مازیار نه تنها مرهمی بر دردها و رنج‌های مردم ستمدیده نبود، بلکه به راستی نمکی بر زخم‌های ملت بود. رفتارهای زشت و ستمگری‌های مازیار علیه مردم ایران...

06/17/1393 - 16:19

از جمله‌ دروغ‌هایی که توسط مدعیان گفتار نیک، فراوان منتشر شده است، پیرامون متن پهلوی ماتیکان گجستک ابالیش (Matikan-i gujastak abalish) می‌باشد. این افراد مدعی شده‌اند که این متن مناظره‌ی میان یک مسلمان و یک زرتشتی است! در حالیکه اثبات می‌شود که این مناظره بین یک مانَوی (زندیق) و یک موبد زرتشتی بود...

06/10/1393 - 10:57

موضوع عرب‌ستیزی در میان به اصطلاح روشنفکران ایرانی تنها دست آویزی است برای هجمه و حمله به اسلام و جایگزینی مفهوم غرب به عنوان مدینه‌ی فاضله و قبله‌ی آمال روشنفکران معاصر. حمله به مفاهیم و زبان عربی به این دلیل بود که زبان عربی زبان دینی مردم ایران است و اگر می‌توانستند این زبان را در نظر مردم بی‌استفاده و بیهوده جلوه دهند در ادامه اسلام نیز دینی بیهوده و بلا استفاده می‌گشت ...

06/10/1393 - 10:52

آری هدایت اعراب را درندگانی وحشی می‌داند که با آیینشان دین پاک ایرانیان را آلوده کرده‌اند و هر جا که پا می‌گذارند، جز کشتن و سوختن و به غارت بردن کاری نمی‌کنند ولی باید این مسئله را متذکر شد که چرا هدایت به ایرانیانی که نان و خرما به دست منتظر ورود اسلام و اعراب در دروازه‌های شهرهایشان می‌ایستادند، اشاره‌ای نکرده است و ...

06/10/1393 - 10:25

از زمان مشروطه تا اوایل دوران رژیم پهلوی، موضوع و محتوای مقالات روزنامه‌ها، شعر، رمان‌های تاریخی و ادبیات، همان‌قدر که متوجه فساد دولت، عقب‌ماندگی اجتماعی و مجرم‌شماری قاجاریه است، به ضدیت با روحانیت شیعه، تحسین زرتشت و بزرگ‌انگاری تمدن ایران پیش از اسلام نیز عنایت دارد. بسیاری تصویر با شکوهی از تمدن هخامنشی و ...

06/09/1393 - 12:53

مفاهیمی مانند تعادل و اعتدال و … حرف‌های کش داری است. یعنی چه اعتدال؟ یعنی چطور این قضیه تعادل مشخص می‌شود؟ به فرض که چنین تعادلی امکان داشته باشد چه مکانیزمی دارد؟ مطلب بعدی اینکه بالاخره ما از ایرانیت چه منظوری داریم؟ علائمی که ایرانیت را مشخص می‌کند چیست؟ چهارشنبه سوری است؟ نوروز است؟ مفهومی که این را مشخص می‌کند چیست؟

06/09/1393 - 12:47

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ اگر چه برای اولین بار است که دکتر حسین کچویان و دکتر سید جواد طباطبایی رو در روی هم به مناظره می نشینند اما سابقه مواجه قلمی این دو به نقد کوتاه کجویان به پروژه «زوال اندیشه سیاسی ایران » طباطبایی در کتاب «تطورات گفتمان های هویتی در ایران» بر می گردد. بخش دوم این گفتگو(مناظره) خدمت شماره تقدیم می شود:

06/09/1393 - 12:09

محور بحث ما ذیل عنوان «ناسیونالسیم ایرانی» سامان پیدا می‌کند؛ حال ممکن است بر سر اصطلاح «ملی گرایی ایرانی» یا «ناسیونالیسم ایرانی» هم بتوان جدال کرد ولی مسأله پیش از آن، در رابطه با دریافت شما از خاستگاه این مفهوم است. در حقیقت خاستگاه «ناسیونالیسم ایرانی»، چه از لحاظ نظری و چه از نظر تاریخی، درنظر شما چیست؟

Pages