پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ گفته می‌شود همه صحابه عادل‌اند و دین، از طریق آنان به ما رسیده است؛ اما حتی عالمان اهل‌سنت نیز می‌گویند: ما پیرو سنت پیامبریم، نه سنت صحابه! پس اگر عملی را برخی از صحابه انجام دادند، خودبه‌خود «سنت نبوی» نمی‌شود!

در منابع آمده است که برخی صحابه، ایستاده ادرار می‌کردند؛ از عُمَر و زید بن ثابت گرفته تا عبدالله بن عمر و دیگران؛ اما در مقابل، روایاتی هم هست که پیامبر از این کار نهی کرده‌اند؛ حتی نقل شده که به عمر فرمودند: «ای عمر! ایستاده ادرار نکن!» و عایشه تصریح می‌کند: «پیامبر(ص)، هرگز ایستاده ادرار نکرد.»

پس اگر پیامبر(ص) این کار را نهی کرده، چگونه می‌توان انجام آن را به خودِ حضرت نسبت داد؟!

برخی می‌گویند: پیامبر(ص) برای بیان جواز عمل، این کار را کرده است! اما آیا برای نشان دادنِ حرام نبودنِ یک کار، حتماً باید آن را عملاً انجام داد؟! آیا بیان زبانی، کافی نبود؟!

نباید برای صحیح دانستنِ «عملِ صحابه»، آن کار را به پیامبر(ص) نسبت داد!