پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ در برخی نقل‌ها آمده است که پیامبر اسلام، کنار مزبله‌ای، ایستاده ادرار کردند؛ این روایت در صحیح بخاری و مسلم نقل شده است؛ در حالی‌که در کتب دیگر آمده است: پیامبر، عُمَر را از ایستاده ادرار کردن نهی کردند.

پرسش اینجاست:

وقتی حدیثی، ظاهرش با شأن و قداست پیامبر(ص) سازگار نیست، وظیفه چیست؟!

چرا شارحان صحیحین، به جای ردّ این روایت، آن را توجیه‌ می‌کنند؟!

آنها حاضرند به آبروی پیامبر(ص) ضرر بخورد، ولی حاضر نیستند بگویند حدیث اشکال دارد و به اعتبار صحیحین ضرر بخورد!

آیا حفظ اعتبار کتاب صحیح بخاری مهم‌تر است، یا دفاع از شخصیت پیامبر؟!

در بررسی گزارشات تاریخی، واقعیات، با تحقیق و انصاف فهمیده می‌شود، نه با توجیه گزارشات!