اولا اولین منبعی که آورده، برای ۲۰۰ سال قبل از کفعمی هست و اون رشح الولاء و عمادالدین طبری در کتاب فضائل اهل بیت رسول هست ثانیا علمایی چون عمادالدین طبری و اسعد بن عبدالقاهر و کفعمی و علامه مجلسی اول و دوم و فیض کاشانی و علامه نراقی و شیخ اعظم انصاری و ... اون رو صحیح دونسته و نسبت بهش فتوا دادن. من نمی فهمم که چطور بحثی هست که فتوای چند مرجع متاخر رو میارید و طرف زیر کامنت میذاره که بله، روایات لعن و ... جعلیه و فرازهای لعن زیارت عاشورا هم همینطور با اینکه کتاب مفصلی در مورد اعتبار این قسمت با تقریظ آیت الله صافی گلپایگانی به چاپ رسید. خواهشا اینطور جواب دادن رو باب نکنید که پیش کسی که ی کم مطالعه داشته باشه در این موضوعات، مورد سخره قرار نگیرین. چطور نظر مراجع متاخر ، سند و نظر فحول علماء که فقه از اونها رشد کرده، خیر