نبردهای حضرت علی(ع) و ادله شرعی بر آن

  • 25 ارديبهشت, 1398 - 14:39
تاریخ نویسان می‌نویسند حضرت علی (علیه‌السلام) با سه جنگ بزرگ روبرو گردید؛ ابن تیمیه می‌گوید: امیرالمؤمنین از این جنگ‌های خود پشیمان بوده است٬ چرا که دلیل شرعی نداشته ولی روایات بسیاری در خبر دادن پیامبر به این امر و محق بودن امیرالمؤمنین در جنگها، در روایات آمده است.

تاریخ نویسان در کتب خود می‌نویسند که وقتی حضرت علی (علیه‌السلام) به خلافت رسید، با سه جنگ بزرگ روبرو گردید؛ افراد مغرضی مثل ابن تیمیه که در هر فرصتی در مقابل حضرت علی (علیه‌السلام)، ساز مخالف می‌زنند، معتقدند که امیرالمؤمنین از این جنگ‌های خود مثل جمل و صفین پشیمان بوده است٬ چرا که دلیل شرعی نداشته است٬ لذا برای گفتار خود متوسل به دروغ شده و اخبار و روایات ثابت و متواتر را شاهد ادعای خود می‌کند تا به واقعیت نزدیک‌تر و عوام فریب‌تر باشد. ما در این مختصر با ذکر برخی از احادیث و نصوص از کتب اهل سنت درباره‌ی این نبردها٬ پاسخ این ادعاهای بی‌اساس ابن تیمیه و کسانی‌که این‌گونه معتقدند را می‌دهیم که جنگ‌های امیرالمؤمنین همراه با نص و دلیل شرعی بوده است. از جمله‌ی این احادیث:
پیامبر اکرم به علی (علیه‌السلام) فرمودند: «همانا تو (بعد از من) با گروه ناکثین و مارقین و قاسطین خواهی جنگید.»[۱] و یا ابوایوب انصاری می‌گوید: «پیامبر به من دستور دادند که به همراه علی (علیه‌السلام) با گروه ناکثین و مارقین و قاسطین بجنگم.»[۲] و نیز امیرالمؤمنین خود نقل می‌کند که پیامبر فرمودند: «که با ناکثین و مارقین و قاسطین بجنگم.»[۳]
عالم بزرگ اهل سنت، ابن حجر عسقلانی می‌گوید: ثابت شده که اهل جمل و صفین و نهروان بغات و ظالم بودند، و دلیل آن حدیث علی (علیه‌السلام) است که می‌فرماید: «به جنگ با ناکثین و قاسطین و مارقین مأمور شده‌ام. این حدیث را نسایی در کتاب خصائص و بزاز و طبرانی روایت کرده‌اند...»[۴] علاوه بر این مطالب٬ احادیث دیگری هم وجود دارد که به بی‌اساس بودن ادعای ابن تیمیه بر این‌که حضرت علی (علیه‌السلام) در این جنگ‌ها نص و دلیل شرعی نداشت، دلالت دارند که از جمله آن‌ها عبارتند از:
حضرت علی (علیه‌السلام) در روز جنگ جمل به زبیر فرمودند: «آیا به یاد داری که پیامبر به تو فرمودند: تو با من جنگ خواهی کرد... و تو بر من ظلم و ستم کرده‌ای. زبیر گفت: آری به یاد دارم ولی من فراموش کرده بودم.»[۵] یا این حدیث از پیامبر که به برخی از همسرانشان فرمودند: «... گویا من می‌بینم به یکی از شما که سگ‌های سرزمین حوأب بر او پارس و بانگ می‌زنند... ای (حمیرا) عایشه! برحذر باش٬ مبادا تو آن زن باشی...»[۶]
در نتیجه با این روایات که دلیل شرعی برای امیرالمؤمنین است، دروغ بودن سخنان ابن تیمیه و جهل او به احادیث وارده و اسناد تاریخی آشکار می‌گردد.

پی‌نوشت:

[۱]. انساب الاشراف٬ بلاذری٬ موسسه الاعلمی للمطبوعات٬ بیروت٬ لبنان٬ ج۱ ص۲۸۶.
[۲]. معجم الکبیر٬ طبرانی٬ مکتبه العلوم و الحکم٬ موصل٬ عراق ج۴ ص۱۶۵ حدیث۹۴۳۴.
[۳]. مسند٬ ابویعلی٬ دار المامون للتراث٬ دمشق٬ سوریه٬ ج۱ ص۳۹۸ حدیث ۵۱۹.
مستدرک علی الصحیحین٬ حاکم نیشابوری٬ دار الکتب العلمیه٬ بیروت٬ لبنان٬ ج۳ ص۱۵۰ حدیث۴۶۷۴.
[۴]. تلخیص الحبیر٬ ابن حجر عسقلانی٬ مدینه٬ عربستان٬ ج۴ ص۴۴.
[۵]. تاریخ طبری٬ طبری٬ دار الکتب العلمیه٬ بیروت٬‌لبنان٬ ج۵ ص۲۰۰.
[۶]. کنزالعمال٬ متقی هندی٬ موسسه الرساله٬ بیروت٬‌لبنان٬ ج۱۱ ص۳۳۶ حدیث۳۱۶۷۱.

تولیدی

إضافة تعليق جديد

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Fill in the blank.