رد شریعت‌گریزی صوفیه با تفسیر آیه "واعبد ربک حتی اتاک الیقین"

  • 1397/01/26 - 05:44
یکی از دلایلی که صوفیه برای شریعت گریزی خود مطرح می‌کند، تفسیر آیه «وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ [حجر/99] و پروردگارت را پرستش كن تا اينكه مرگ تو فرا رسد.» است. صوفیان یقین را در آیه به مقام وصل و لقاء الله تعریف کرده و معتقدند هرکس به مقام لقای الهی برسد، نیازی به انجام عبادت ندارد. اما با مراجعه به تفسیر صحیح آیه متوجه می‌شویم ادعای صوفیان بی‌اساس است.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب- شریعت‌گریزی مفری برای عده‌ای از صوفیه شده است که بوسیله آن خود را بی‌نیاز از انجام عبادات و فرایض دینی نشان دهند. این عده در توجیه عمل خود بی‌کار ننشسته و دست به دلیل‌تراشی برای خود زده‌اند و با تاویل آیات قرآن مستندات خود را در تایید شریعت‌گریزیشان جور کرده‌اند. یکی از آیاتی که مستمسک ایشان برای توجیه شریعت‌گریزی شده است، «وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ [حجر/99] و پروردگارت را پرستش كن تا اينكه مرگ تو فرا رسد.» این عده با تاویل کلمه یقین، آنگونه سیاه‌نمایی کرده‌اند که منظور از یقین، یقین در عبادت است. و وقتی که شخص به مقام لقاء الله رسید، دیگر نیازی به انجام عبادات و فرایض دینی ندارد. در حالی که تفسیر صحیح یقین، مرگ است. موید مطلب کلام مفسر قرآن حضرت آیت‌الله جوادی آملی (حفظه الله) ذیل این آیه است که می‌فرمایند: «یقین در آیه، همان یقین معرفتی است و اگر به مرگ تفسیر شده، از باب جری و تطبیق است، نه تفسیر مفهوم یقین و حتی غایت نیست تا گفته شود که وصول به یقین، غایت عبادت است. پس عبادت کن تا به یقین برسی و با دستیابی به یقین می‌توانی عبادت را رها کنی، هرگز. بلکه مراد آن است که یکی از منافع عبادت، یقین است و رسیدن به یقین جز از راه عبادت و بندگی میسور نیست. اگر رهنما بگوید پله‌های نردبان را طی کن تا دستت به شاخسار بلند ثمربخش برسد، معنای گفته‌اش این نیست که به محض دسترسی به شاخسار، نردبان را رها کن؛ زیرا رها کردن نردبان، موجب سقوط و محرومی قطعی است، پس از ابزار صعود نباید دست کشید که دست برداشتن از ابزار صعود، انسان را به دره سقوط شک، تردید، جمود و انکار می‌کشاند.»[1] بنابراین بطلان دلیلی که صوفیه برای فراز از انجام واجبات دینی برای خود اقامه کرده‌اند، با استناد به تفاسیر قرآن کریم و به استناد به تفسیر صحیح آیات قرآن روشن می‌شود.

پی‌نوشت:
[1]. جوادی‌آملی عبدالله، تفسیر موضوعی قرآن کریم، اسراء، قم، ج 11، صص 137 و 138

تولیدی

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.