انحراف رفتاری سران تصوف

  • 1396/06/18 - 13:10
در شرح حال بزرگان صوفیه مطالبی بیان شده که در شأن یک شخص عادی نیست چه برسد به شخصیتی که او را عارف می‌دانند. چنانچه نقل کرده‌اند ابوسعید ابوالخیر با شنیدن آیات قرآن به رقص و دست افشانی می‌پرداخته است. حال آنکه اهل‌بیت (علیهم السلام) با شنیدن آیات قرآن دچار حزن و اندوه شده و گریه می‌کردند.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ صوفیه در حالی ابوسعید ابوالخیر را عارفی بزرگ معرفی کرده‌اند که در شرح حال او گفته شده: «شیخ با شنیدن شعری یا کلامی یا پیامی از پیر و عارفی یا به‌وقت خواندن آیه‌ای از آیات کلام الله مجید و به هنگام نقل حدیثی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) منقلب می‌شد و در چنین حالاتی به وجد می‌آمد، بر پای می‌خواست و به دست افشانی، چرخ و پای‌کوبی می‌پرداخت و اطرافیان و حاضران نیز به تبعیت از او به‌پای بر می‌خواستند.» [سماع، ص 34] چطور می‌توان شیخی را که با شنیدن آیات قرآن به رقص می‌پردازد را عارف خواند؟ درحالی‌که اهل‌بیت (علیهم السلام) با شنیدن آیات قرآن دچار حزن و اندوه شده و گریه می‌کردند. چنانچه امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: «هرکس قرآن بخواند، امّا در برابر خدا خاضع نگردد و در دلش احساس رقّت و حزن و خوف نیابد، عظمت شأن الهی را سبک شمرده است.» [بحارالانوار، ج 82، ص 43]

پی‌نوشت:
تفضلی، ابوالقاسم، سماع، نشر زریاب، تهران، 1382 ه ش، ص 34
مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، مؤسسه الوفاء، بیروت، 1404 هـ ق، ج 82، ص 43

تولیدی

دیدگاه‌ها

رقاصان و مطربان را مذهب جداست

که صوفی و رقاص همه بی خداست

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.