پاسخ کسانی‎که حضرت ابوطالب (ع) را کافر می‌خوانند

  • 1397/01/24 - 15:35
از آن‌جایی که بعد از رحلت عبدالمطلب، جدّ بزرگوار پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)، سرپرستی آن حضرت بر دوش ابوطالب افتاد، این مدافع محکم پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، بنا بر وصیت پدر بزرگوارش، محمد، برادر زاده‌ی خود را با حمایت‌های بی‌دریغ و همه جانبه تا آخرین لحظات زندگانی خود مورد پشتیبانی قرار داد.

.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_از آن‌جایی که بعد از رحلت عبدالمطلب، جدّ بزرگوار پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)، سرپرستی آن حضرت بر دوش ابوطالب افتاد، این مدافع محکم پیامبر اکرم، بنا بر وصیت پدر بزرگوارش، محمد، برادر زاده‌ی خود را با حمایت‌های بی‌دریغ و همه‌جانبه تا آخرین لحظات زندگانی خود مورد پشتیبانی قرار داد، و در این راه دچار سختی‌های طاقت‌فرسا قرار گرفت، اما هیچ‌گاه از پیامبر خدا دست نکشید، تا این‌که در ایمان و عقیده خود که همان یکتاپرستی بود، ثابت و پابرجا ماند و با همین عقیده روحش به آسمان‌ها پرکشید، اما در این میان برخی افراد نااهل و جاهل طبق همان عصبیّت و کینه‌هایی که نسبت به ساحت مقدس پیامبر اکرم و حضرت علی (علیه السلام) داشتند، با باورهای غلط، سعی در کم جلوه دادن این شخصیت بزرگ اسلام و حامی پیامبر اکرم داشته و دارند، و از هیچ کوششی هم دریغ نمی‌ورزند، تا بزرگی و عظمت این یگانه پرست الهی را مورد نقد و بررسی و خدشه‌ی ناجوانمردانه قرار دهند.
ما در این نوشتار مختصر پاسخ محکم و مستدل و دندان‌شکن امیرالمومنین، حضرت علی (علیه السلام) را به افرادی که عقیده دارند، که ابوطالب (علیه السلام) کافر بوده و با همین کفر و عقیده از دنیا رفته، می‌دهیم و همگان را دعوت به انصاف کرده، تا بی‌جهت به ساحت مقدس این شخصیت بزرگ اسلام نتازند، که روز قیامت برای همگان نزدیک است. در کتاب تفسیر ابوالفتوح رازی نوشته شده است: «که روزی حضرت علی (علیه السلام) در مجلسی نشسته بود، در حالی‌که عده‌ای از مردم دور آن حضرت جمع شده بودند، پس ناگاه مردی از آن میان برخاست و گفت: یا امیرالمومنین، چگونه است که تو دارای این همه مقام و منزلت و فضیلت‌های فراوان هستی، اما پدرت ابوطالب در جهنم معذّب و در سختی است؟ حضرت علی (علیه السلام) با ناراحتی به او فرمود: ساکت باش، خدا دهانت را بشکند، قسم به آن خدایی که محمد را به حق به پیامبری برگزیده، اگر پدرم از خداوند برای جمیع گنهکاران روی زمین طلب بخشش و شفاعت کند، خداوند حاجت پدرم را می‌پذیرد.»[1] آن‌گاه حضرت علی (علیه السلام) ادامه داد: «ابی معذّب فی النار و ابنه قسیم الجنه و النار؟[2] آیا پدرم در جهنم عذاب خواهد شد، با این‌که پسرش تقسیم کننده بهشت و دروزخ است.» و بعد فرمود، قسم به آن خدایی که محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) را به حقیقت به پیامبری برگزید، نور پدرم در قیامت، تمام نورها را تحت الشعاع قرار می‌دهد، مگر چند نور را؛ نور محمد  و نور من و نور حسن و نور حسین و نور نه فرزند حسین. بدان‌که نور پدرم، ابوطالب از نور ماست و نور ما دوهزار سال قبل از خلقت آدم، خلق شده بود.»[3]
و در آخر اگر در کتب تاریخی سیری کوتاه داشته باشیم، قطعاً به نتایج جالبی دست خواهیم یافت، که ابوطالب ایمان کامل داشته، چرا که طرز تفکر و عقیده هر شخصی را از چند راه می‌توان بدست آورد و حضرت ابوطالب (علیه السلام) هم مشمول تمام این موارد می‌شود، از جمله: بررسی آثار علمی و ادبی که از او، به‌جا مانده است،[4] و هم‌چنین طرز رفتار و کردار او در میان جامعه و در آخر عقیده دوستان و نزدیکان بی‌غرض او در حقش.

پی‌نوشت:

[1]. تفسیر رازی، ابوالفتوح رازی، کتابخانه آستان قدس رضوی، ایران، ج8 ص471.
[2]. بحارالانوار، علامه مجلسی، موسسه الوفاء، بیروت، لبنان، (1403ق)، ج15 ص144.
[3]. کنز الفوائد، کراجکی، مکتبه المصطفی، قم، چاپ دوم، (1369ش)، ص80.
[4]. «ذخائر علمی و ادبی حضرت ابوطالب(ع)»

برچسب‌ها: 
تولیدی

دیدگاه‌ها

سلام خدمت نویسنده محترم. اجرتون با پسرش امیرالمومنین ع. پیامبر ص فرموده امیرالمومنین قسمت کننده جهنم و بهشت است.آقایان اهل بدعت فردای قیامت مشخص میشود که شما و کسانی که سنگشان را به سینه میزنید بهشتی هستید و یا حضرت ابوطالب س.

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.