ميزان نيت است نه ظاهر عمل

محدثان از پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)نقل كرده اند كه آن حضرت فرمود«إنّما الأعمال بالنيّات»(1):« ارزش اعمال به نيّتهاست».

با توجه به اين اصل بايد ميان عمل يك فرد موحد كه گوسفندى را براى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)نذر مى كند يا آن را ذبح مى نمايد با عمل يك مشرك كه گوسفندى را در برابر بتها ذبح مى كرد فرق نهاد، هر چند شكل اين دو عمل مشابه است ولى باطن آنها با يكديگر قابل قياس نيست.

انسان موحد براى خدا نذر كرده و براى درك ثواب خدا آن را ذبح مى كند در حالى كه مشركان به نام بت و به درخواست پاداش از آنها ذبح مى كردند. چگونه مى توان اين دو نوع عمل را يكسان دانست؟

هرگاه ظاهر عمل، مقياس قضاوت و داورى باشد مناسك حج كاملاً شبيه اعمال مشركان است، آنان بر گرد بتهاى خود مى چرخيدند و مى پرستيدند ما نيز بر دور كعبه طواف مى كنيم وحجر را مى بوسيم.آنان گوسفندان خود را روز منى به نام بتها ذبح مى كردند و ما نيز در همان روز قربانى مى كنيم.ولى آيا رواست اين دو عمل مشابه را يكسان تلقى كرد؟

محرك بت پرست جلب رضاى بتان است در حاليكه محرك موحد جلب رضاى خداست.موحد ثواب عمل را به نبى ووصى اهدا مى كند و روايات نيز بر چنين عملى صحه مى گذارد.

حال ببينيم نظر علماى اهل سنت در اين زمينه چيست؟

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1. صحيح بخارى:1/1.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------